150 



Lindau bewerkte tweede deel, zou men denken dat dit in werke- 

 lijkheid het geval zou zijn. Immers er worden zelfs ruim 75 

 bladzijden gewijd aan de bacterieziekten, die toch onder de 

 plantenziekten eene zeer ondergeschikte rol spelen, en wel altijd 

 zullen blijven spelen. Hier worden zelfs onderscheiden „ziekten" 

 behandeld, welke nauwelijks den naam van „plantenziekten" 

 kunnen dragen, maar die eerder den naam „rottingsverschijnselen" 

 verdienen; andere onderwerpen, als de behandeling der „stik- 

 stofverzamelende bacteriën", behooren eigenlijk in een ,,Hand- 

 buch der Pflanzenkrankheiten" niet thuis, en konden dus bij 

 gebrek aan ruimte, zeker worden gemist. 



Terwijl de bacterieziekten der planten 75 bladzijden in beslag 

 nemen, worden de plantenziekten, welke door Peronosporeeën 

 worden veroorzaakt, in 44 bladzijden afgehandeld. Deze zeer 

 belangrijke groep van parasieten moet het dus met deze veel 

 beknoptere bespreking doen. Toch worden aan de belangrijkste 

 Peronospo.-'eeën-ziekte, nl. de aardappelziekte, niet minder dan 

 17 bladzijden gewijd. 



Hoe verder men echter het slot van de bespreking der 

 zwammen nadert, des te meer wordt de behandeling van het mate- 

 riaal samengedrongen. Zoo komen de Exoasceeën er met 7 

 bladzijden af, terwijl aan de uit een phytopathologisch oogpunt 

 zoo hoogst belangrijke roestzwammen of Uredineeën niet meer 

 dan 35 bladzijden worden gewijd. 



De bewerker van het tweede deel voelt zelf het door mij 

 geopperde bezwaar in sterke mate. Hij schrijft in het voorbe- 

 richt: „Uit den aard der zaak laat zich de omvang van een 

 werk, 't welk een overzicht moet geven van het ontzaglijk groot 

 aantal onderzoekingen, dat er in de laatste tientallen jaren 

 verschenen is, niet vooraf vaststellen; en het was dus noodig 

 juist in de laatste hoofdstukken de stof samen te persen, wijl de 

 vastgestelde omvang reeds verre overschreden was. Wa:ir dus 

 de belangrijke hoofdstukken over Ascomyceten en Fungi imper- 



