153 



de parasitische algen of wieren, de korstmossen, eindelijk 

 de phanerogame plantenparasieten. — Het laatste hoofdstuk 

 handelt over het bestrijden en het verhoeden van door zwammen 

 veroorzaakte plantenziekten. Hier worden op beknopte wijze 

 de directe bestrijdingsmiddelen behandeld (water, heet water, 

 verdunde zuren, kopervitriool, alsmede poeders en vloeistoffen, 

 die daarmee onder toevoeging van andere stoffen worden 

 bereid, zwavel, zwavelkalium, kalkmelk, teer, carbolineum, 

 formaldehyd), en vervolgens de instrumenten, waarmee deze 

 stoffen worden aangewend. 



Het boek sluit met een zeer beknopt (slechts 4 bladzijden 

 groot) maar zeer lezenswaardig opstel, bevattende algemeene 

 opmerkingen betreffende het bestrijden en verhoeden van ziek- 

 ten, die door zwammen worden veroorzaakt. — 



Van het derde deel, door Dr. L. Reh bewerkt, verscheen in 

 1907 aflevering 2. Dit werk vordert veel langzamer dan deel 

 1 en II. De voornaamste reden, waarom dit deel, dat de dierlijke 

 vijanden van de bodemkultuur behandelt, zoo langzaam vordert, 

 zal wel deze zijn: dat de schrijver zoo weinig tijd beschikbaar 

 heeft. Dr. Reh is nl. niet meer, zooals vroeger, verbonden aan 

 een Instituut voor phytopathologie, maar hij bekleedt de betrek- 

 king van adsistent aan het Museum voor Natuurlijke Historie 

 te Hamburg: eene betrekking, waarin hij zich met geheel andere 

 zaken heeft bezig te houden dan met phytopathologisch werk, en 

 die hem slechts zijne snipperuren vrij laat voor het schrijven van 

 het derde deel van het „Handbuch der Pflanzenkrankheiten". 

 Daarbij komt nog dat juist de eerste gedeelten van het door Dr. 

 Reh samengestelde werk die groepen van het dierenrijk behande- 

 len, over welker schadelijke inwerking op de planten niet dan zeer 

 verbreide literatuur bestaat. De zeer interessante tweede aflevering 

 van deel II (afl. 14 van het geheele werk) behandelt achtereenvol- 

 gens de schadelijke Millioenpooten, en de mijten (Bryobia-soorten, 



