ze 05 a 
vlakte uitstaken, droegen bruincekleurde Peziza-achtice 
apotheciën. 
Door de steeltjes voorzichtie uit te graven, kwamen wij 
tot de overtuiging, dat die de vruchtlichamen waren van de 
zwam van het zwart snot; zij zaten n. l. alle op groote skle- 
rotiën, die zich ongeveer 5c.M. onder den grond bevonden; 
gewoonlijk waren een stuk of 3 à G apotheciën uit een skle- 
rotium opgekomen. WEigenaardig waren dikwijs de kronke- 
lingen, die de stelen vertoonden vóór dat zij de opper- 
vlakte bereikten. 
Toen wij 6 dagen later hetzelfde veld bezochten, was 
van de vruchtlichamen geen spoor meer te zien; zij waren 
in dien tijd geheel vergaan, en zelfs geen enkel overblijfsel 
was meer aanwezig. 
Deze vruchtlichamen zijn dus wel zeer vergankelijk, 
en hun korte leven is wellicht de oorzaak, dat zij velen 
kweekers, die overigens het zwart snot maar al te eoed 
kennen, nog onbekend zijn. — 
Op hetzelfde terrein vertoonde zich eene dergelijke 
ziekte in de Anemonen; en ook hier vonden wij de sklerotiën 
en de vruchlichamen, die er zich uit ontwikkeld hadden. 
Naar het schijnt is echter deze zwam door kleine verschillen 
van de bovengenoemde Sclerotinia-soort te onderscheiden, 
en wordt daarom als eene afzonderlijke soort beschouwd 
(Sclerotinia tuberosa Fuck). — 
Sclerotinia Libertiana Fuckel veroorzaakte bij ver- 
schillende gewassen de sklerotiën-ziekte. Zij trad o. a. op te 
Tilburg in eene partij cichoreiwortels, die bewaard werden 
met het doel om er in het voorjaar witlof van te telen. 
Waarschijnlijk was de te hooge temperatuur (25 à 30° C)) op 
de bewaarplaats wel een van de oorzaken geweest, die de 
ziekte in de hand gewerkt hebben. 
