nt Dg 
Sclerotinia op sering. — Uit den Haag ontvingen wij 
seringelakken, van welke enkele leden, gewoonlijk telkens 
met slechts één bladpaar, waren afgestorven. Het ziekte- 
beeld van de aan den top en aan het benedeneinde nog groene 
en gezonde takken met in het midden een dood en bruinge- 
kleurd lid, waarvan gewoonlijk één paar bladeren was afge- 
vallen, was zeer karakteristiek. Onze inzender vermoedde, 
dat hij met de bacterieziekte te doen had, doch reeds de kleur 
der afgestorven deelen, die bruin, soms lichtbruin was, 
terwijl deze bij de bacterieziekte zeer donker, soms pikzwart 
is, wees er op, dat wij hier met eene andere ziekte te doen 
hadden. Het mikroskopisch onderzoek toonde, dat de zieke 
en doode deelen inwendig doorwoekerd waren door een 
intercellulair mycelium; en toen de takken eenige dagen in 
eene vochtige ruimte gelegen hadden, trad uit de bladkussens 
der afgevallen bladeren een dik mycelium te voorschijn, dat 
op die plaatsen helderwitte propjes vormde, welke spoedig 
vochtdruppels gingen afscheiden, eene donkere kleur gingen 
aannemen en weldra in vrij aanzienlijke zwarte sklerotiën 
veranderd waren. Ook op kunstmatige voedingsbodems, 
waarop een stukje van het inwendige der zieke deelen 
gelegd was, liet zich de zwam gemakkelijk kweeken en 
vormde zij rijkelijk sklerotiën. 
Dergelijke ziekten, die met bovengenoemde groote over- 
eenkomst vertoonen, zijn door Woronin beschreven bij Pru- 
nus Padus (trosvogelkers), bij Sorbus Aucuparta (lijsterbes) 
en bij verschillende Vaccintum-soorten (boschbessen, enz). 
In alle deze gevallen was het mogelijk, van de parasiteerende 
zwam apotheciën te kweeken uit de sklerotiën ; en het bleek, 
dat de bedoelde parasiteerende zwammen behoorden ieder tot 
eene verschillende soort van het geslacht Sclerotinia. 
Al hebben wij uit de sklerotiën der seringen-ziekte nog 
geen vruchtlichamen kunnen kweeken, zoo verwachten wij 
