— 30 — 
geplaatsten. De naalden worden aan den eenen kant zaag- 
vormig uitgevreten, verliezen daardoor hars en worden 
bruin. — Eene poging, te Zeist gedaan, om de kevers 
met behulp van kippen te bestrijden, moest worden 
opgegeven, omdat er zoovele kippen wegraakten, o. a. door 
wezels. — 
De kleine populierboktor (Saperda populnea L.) 
Uit Lunteren ontvingen wij populiertakjes in met beschadi- 
gingen, veroorzaakt door de larven van de kleine populier- 
boktor. De vrouwelijke kever legt in Mei en Juni hare 
eieren zoo wel aan jonge 26 jarige populierstammetjes, 
als aan de 1/2 — 2e M. dikke takken van oudere boomen. 
Deze eieren worden gelegd ieder afzonderlijk tusschen bast 
en hout, liefst aan eventueel aanwezige verwondingen, 
maar ook wel in reten in de schors of wel in gaatjes, die de 
kever daartoe met hare legboor maakt. De larve, die uit 
het ei te voorschijn komt, vreet het eerste jaar in het spint, 
en wel zóó dat de buitenste spintlaag en het merg gespaard 
blijven. In het tweede jaar vreet zij dieper en graaft een 
gang van 2-5 c. M., keert dan om en graaft dan door tot 
dicht bij de schors, waar zij in het voorjaar van ’t derde jaar 
verpopt. In Mei of Juni van dat jaar komen ook de 1 cM. 
lange, erijsgrauwe, geel gevlekte, met de lange sprieten 
naar achteren gebogen kevers voor den dag. De larve is 
langwerpig, pootloos, ivoorkleurig wit. 
Op de plaatsen, waar de larve in het hout vreet, 
ontstaan knobbelvormige opzwellingen. Hierdoor valt de 
aanwezigheid van de kleine populierboktor dadelijk ín 
't oog. 
Men kent geen ander bestrijdinesmiddel dan het 
afsnijden en verbranden van de met zulke knobbels voorziene 
populiertak ken. — 
