=D 
buiten een heel klein gaatje, maar zijn van binnen geheel 
hol en zwart, wat men dadelijk bemerkt als men de jonge 
vruchten in de hand neemt; bij de minste krachtaanwending 
drukt men ze plat. 
Oorzaak der beschadiging is de larve van de hierbo- 
ven genoemde bladwesp. De vrouwelijke wesp is 5 mM. 
lang, en heeft ongeveer 11 mM. vleugelspanning ; de kop, het 
borststuk en het achterlijf zijn dofzwart, terwijl de sprieten, 
die uit negen leden bestaan, roestkleurig rood zijn, aan den 
voet zwart en zoo lang als de kop en het borstuk te zamen. 
De pooten zijn geel. De mannelijke wesp is nog onvol- 
doende beschreven; hij schijnt uiterst zeldzaam te zijn. 
(Men weet dat bij vele bladwespen voortplanting zonder 
voorafgaande bevruchting of zoogen. parthenogenese voor- 
komt). De pruimenbladwesp vliegt in den tijd dat de prui- 
meboomen in bloei staan, nl. van het laatst van April tot 
half Mei. 
Na de paring legt het wijfje hare doorzichtige, groene 
eierenaan de kelk der pruimebloem. Daartoe graaft zij met 
hare legbooreene holtein een kelkblad, en legt op den bodem 
daarvan slechts één ei. De larve, die daaruit na een dag 
of acht te voorschijn komt, vreet zich in de jonge pruim in 
tot aan de nog weeke kern, waar zij haar gansche leven 
blijft. De uitwerpselen van de bastaardrups mengen zich 
met het uit de wond vloeiende hars; en zoo ziet men vaak 
een’ zwarten harsdroppel aan eene door Selandria fulvi- 
cornis bewoonde pruim hangen. De geheele ontwikkeling 
van de bastaardrups duurt zoowat 4 weken; de pruim valt 
dan op den grond; en de daarin zittende larve kruipt in den 
bodem, spint zich daar eene cocon, en blijft daarbinnen den 
winter als bastaardrups over, om eerst in 't voorjaar te 
verpoppen ; spoedig daarna komt de wesp te voorschijn. De 
schade, door dit insekt aan de pruimen veroorzaakt, kan 
