EN 
dus alleen in dezen tijd des jaars effeet kunnen hebben; maar 
in dien tijd is het bladerendak veel te dicht, dan dat men de 
hoop zou mogen voeden, door eenige vespuiting de verhuizende 
galmijten uit te roeien. — 
Vermeende (2) mijtenbeschadiging van narcissenbollen. 
Hierover werd ons oordeel gevraagd door een’ Hollandschen 
bloembollenkweeker. Een paar van zijne buitenlandsche 
afnemers nl. beweerden dat narcissenbollen, die zij uit Hol- 
land hadden ontvangen, bij hunne aankomst door mijten (Rhe- 
zoglyphus) besmet waren. 
Het eerste jaar, dus toen de bollen pas uit Holland waren 
ontvangen, zouden de mijten geen merkbare schade hebben 
aangericht; het tweede jaar, dus toen de bollen éénmaal door 
den kweeker waren gerooid, bloeiden de bollen te laat; en 
volgens de mededeeling van den buitenlandschen afnemer, 
hadden zich de mijten toen tusschen de dieper gelegen schub- 
ben gevestigd. 
Het derde jaar bloeiden de bollen niet meer, maar zij 
gingen geheel te gronde, doordat de mijten door hare vreterij 
de schubben van de schijf hadden gescheiden ; de bol ging toen 
in rotting over. 
Ondanks herhaald nauwkeurig onderzoek der ons ge- 
zonden narcissenbollen, die door mijten zouden zijn aangetast, 
kon het ons niet gelukken, dergelijke diertjes op deze bollen 
te ontdekken. 
Nu leven er wel mijten van het geslacht Fhizoglyphus 
in bollen van Hyacinthen en andere bolgewassen, doch slechts 
wanneer die door andere oorzaken in rotting overgaan. Vrij 
zeker hebben de bedoelde buitenlandsche kweekers gezonde 
bollen uit Holland ontvangen; dit schijnt ook daaruit te blijken 
dat de narcissen het eerste jaar na het uitpoten goed groeiden 
en bloeiden. Maar waarschijnlijk heeft men de bollen te 
