es 
2° het brengen van een of meer padden in de bakken, 
daar deze Amphibiën de pissebedden eten. 
3° Ten slotte werd aanbevolen het volgende eens te 
probeeren. Men legge in de posteleinbakken een paar 
zachte peren neer, waarvoor men natuurlijk gebarsten of ten 
deele rottende exemplaren kan nemen. Het zou kunnen zijn, 
dat de pissebedden op die peren afkwamen en de postelein- 
plantjes in den steek lieten. Af en toe zou men zoo’n peer, 
waarin en waarop dan allicht een groot aantal pissebedden 
zit, kunnen wegnemen en door eene andere vervangen. Op 
die wijze zou men successievelijk zeer vele pissebedden uit de 
bakken wegvangen. 
Het is ons niet ter oore gekomen, of een of meer der voor- 
geslagen middelen zijn aangewend. — 
Het stengelaaltje (Tylenchus devastatrie Kühn, Ritz 
Bos; zie Ritzema Bos, « Ziekten en Beschadigingen der Land- 
bouwgewassen », 2° druk, II, bl. 54-68), kwam dit jaar weer 
voor als oorzaak van ziekte in de klaver te Nieuwolda, 
Scheemda en hier en daar in Limburg; te Oostwold en te 
Kantens van ziekte in de haver. Te Loppersum werd het 
stengelaaltje waargenomen in erwtenplanten, die daardoor 
dikke,sterk vertakte, klein blijvende stengels en kroeze, kleine 
bladeren krijgen. (Zie « Landbouwkundig Tijdschrift », 1902, 
bl. 208.) 
Uit Iersche en Hendrik Ido Ambacht kregen wij uien, aan 
« kroefziekte » lijdende. 
Van den heer J. Heidema, Directeur der Rijkslandbouw- 
winterschool te Groningen, en Van den heer Mansholt, Rijks- 
landbouwleeraar te Groningen, ontvingen wij vlasplanten, 
afkomstig uit Middelstum en Kantens, insgelijks door het 
stengelaaltje aangetast. Nooit was tot dusver dit diertje als 
oorzaak van ziekte in ’t vlas ontdekt. 
