En 
zeggen, tot welke soort de zwam behoort, of zelfs maar eenigs- 
zins de systematische verwantschap aan te geven. Het komt 
ons echter het meest waarschijnlijk voor, dat wij met een’ 
Hymenomyceet te doen hebben. Paddestoelen verschijnen 
echter nooit op de doode of zieke boomen; de eenige Hyme- 
nomyeeet, die zieh vrij algemeen in de bessenkweekerijen 
vertoont, is Polyporus Ribis. De kweekers zijn echter 
overtuigd, dat deze met de ziekte niets te maken heeft en 
volkomen onschuldig is. Zooals wij vroeger reeds meedeel- 
den, zijn wij wel geneigd hunne opvatting als juist te 
beschouwen 
Maar al is de systematische verwantschap en de wijze van 
fructificeeren van de zwam ons nog onbekend, het staat voor 
ons vast, dat zij de oorzaak der ziekte is en als een gevaarlijke 
parasiet beschouwd moet worden. De zwam blijft, als de 
doode boomen verwijderd zijn, in den grond achter, zooals 
blijkt uit het feit, dat de jonge boomen, die er weer geplant 
worden, na één of een paar jaar weer alle of bijna alle de 
ziekte vertoonen; gewoonlijk heeft zich in dien tijd de ziekte 
ook eenigszins uitgebreid en is zij ook op naburige boomen 
overgegaan. De meeste kweekers zijn daarom zoo voorzichtig 
om met de zieke of doode boomen tevens de aarde van die 
plekken te verwijderen en nieuwen, onbesmetten grond er in 
te brengen Maar ondanks dezen maatregel blijft de plek 
dikwijls besmet en vertoonen sommige der nieuwgeplante 
boomen toch weer de ziekte. Daarom wordt deze ziekte, 
die men « kwade plekken in de bessenboomgaarden » zou 
kunnen noemen, zeer gevreesd. 
Wij hebben afgaande op de goede resultaten, met carbo- 
lineum op de « kwade plekken » in de tulpenvelden verkregen, 
eene proef genomen, om den grond in de bessentuinen op die 
plekken te trachten te ontsmetten met carbolineum; de resul- 
taten zullen wij moeten afwachten. — 
