Ik achtte het van belang, de aandacht van belanghebbenden op 
de korhoenbeschadiging te vestigen, en zal gaarne van ieder- 
een, die daaromtrent ervaring heeft opgedaan, nadere mede- 
deelingen ontvangen. 
Amsterdam, 15 October 1902. J. RrrzeMaA Bos. 
WAT LEEREN ONS DE WAARNEMINGEN DER LANDBOUWERS OVER 
HET OPTREDEN VAN DEN TARWEHALMDOODER (OPHIOBOLUS 
HERPOTRICHUS) ? 
Het was in den zomer van 1898 — in de eerste dagen 
van Juli — dat door verschillende landbouwers in Neder- 
land een vreemd verschijnsel in hun tarweakkers werd 
waargenomen, een verschijnsel, waarvan zij de oorzaak niet 
konden nagaan en dat wel in staat was, hen aan een goede 
oogst te doen wanhopen. «’t Was in ’t begin van den bloei- 
tijd; bij windstilte had het een weinig geregenden…. de tarwe 
was gaan legeren! Het veld had echter niet dat aanzien, 
gelijk we dat bij legerend graan gewoon zijn. Hier stond 
een handvol halmen en daar lag een handvol vlak aan den 
grond. Het was alsof een troep paarden het verwoest had. 
Verwoest zoo scheen het en zoo schijnt het nog. » Zoo 
schreef indertijd een landbouwer uit Stadspolder aan het 
Phytopathologisch Laboratorium, en uit andere gemeenten 
van de provincie Groningen werden toen dezelfde veront- 
rustende berichten gestuurd (1) over deze onbekende kwaal, 
(1) Zie de mededeelingen van Prof. Ritzema Bos in de verslagen over 
de inlichtingen, gegeven in 1898 en 1899 vanwege het Phytopathologisch 
Laboratorium « Willie Commelin Scholten » (Landbouwkundig Tijd- 
schrift 1899, bl, 94, en 1900, bl. 39). 
