2D 
op den invloed der bemesting. 
Wij willen de verschillende punten, op welke de vragen 
betrekking hadden, achtereenvolgens bespreken. 
1. De verspreiding en intensiteit der ziekte in Nederland. 
Allereerst moest nagegaan worden, of in al de gevallen, 
waarin vraag Í of vraag 2 bevestigend beantwoord werd, 
inderdaad de tarwehalmdooder oorzaak was van het om- 
vallen der halmen. Waar bij de rogge door Sorauer (f) 
geconstateerd werd, dat somtijds het omvallen der halmen 
ook zonder de inwerking van den roggehalmbreker (Lepto- 
sphaeria herpotrichoides) plaats vond, daar was ook de 
mogelijkheid niet uitgesloten, dat niet overal, waar men met 
den tarwehalmdooder (Ophiobolus) meende te doen te hebben, 
deze werkelijk de oorzaak was. 
Daarom achtten wij het noodzakelijk, wanneer ons een 
opgave omtrent het voorkomen van den tarwehalmdooder 
gestuurd werd, waaraan wij om de een of andere reden 
meenden te moeten twijfelen, aan den inzender te vragen 
ons materiaal van de zieke tarweplanten te willen toesturen. 
Aan dit verzoek is steeds door de betrokken landbouwers 
met de meeste bereidwilligheid voldaan en eenige malen 
scheen het ons ook werkelijk toe, dat wij met een andere 
ziekte te maken hadden. Uit Roozenburg, Sommelsdijk, 
Eethen en Westdorpe werden n. Ll. tarwehalmen toegestuurd, 
die op zoo karakteristieke wijze door zwartzwammen waren 
aangetast, dat wij aanvankelijk deze voor de schuldige 
parasieten hielden. Wel was de toezending eerst vrij laat 
geschied (in de eerste helft van Augustus), maar daar stond 
tegenover, dat de geheele halm en vooral de pikzwart ge- 
(1) Jahresbericht des Sonderausschusses für Pflanzenschutz, 1900, 
bl, 293, 
