Phytopathologisch Laboratorium WILLIE COMMELIN SCHOLTEN te Amsterdam 
EN 
Kruidkundig Genootschap DODONAEA te Gent. 
Tijdschrift over Plantenziekten 
ONDER REDACTIE VAN 
D" J. RITZEMA BOS en G. STAES. 
Negende Jaargang. — 4° Aflevering. 25 September 1903. 
WAT LEEREN ONS DE WAARNEMINGEN DER LANDBOUWERS OVER 
HET OPTREDEN VAN DEN TARWEHALMDOODER (OPHIOBOLUS 
HERPOTRICHUS) ? 
(Vervolg en slot). 
2. Invloed der vruchtwisseling. 
Een van de conclusies, die wij met groote zekerheid 
uit de ontvangen antwoorden op vraag 11 en 15 kunnen 
afleiden, is deze : hoe vaker tarwe op een zelfden akker 
verbouwd wordt, des te grooter de kans, dat zij van den 
tarwehalmdooder te lijden zal hebben. 
In veel gevallen hebben de landbouwers zelf dit feit 
reeds geconstateerd. Zoo wordt ons uit Finsterwolde ge- 
meld : « De ziekte komt bijna zonder uitzondering voor op 
de perceelen, waar voor twee jaar ook tarwe is verbouwd ». 
In het Oldamt komt dit noe al eens voor, want de oude 
Kent'sche vruchtopvolging : tarwe, erwten of boonen, tarwe 
erwten of boonen, enz ‚ wordt door vele landbouwers nog 
vrij geregeld toegepast. « Waar de ziekte zich het ergst 
vertoont, werd in 1900 ook tarwe verbouwd en in 1901 peul- 
vruchten » werd uit Nieuw-Beerta gemeld en een ander 
inzender uit dezelfde plaats deelde mee, dat op zijn eene 
akker, waar men in 1900 tarwe, in 1901 boonen en in 1902 
