le 
dat zulks dient voorkomen te worden omde verdere versprei- 
ding van den kever tegen te gaan; daartoe is het noodig hem 
in de erwt zelf te dooden, zonder nochtans hare kiemkracht 
te verminderen of te vernietigen. 
Twee middelen worden vooral met dat doel aanbevolen, 
n.l. de inwerking van warmte en de inwerking van 
zwavelkoolstof op de erwten. 
Het eerste middel — dat bestaat in het verwarmen der 
zaden op eene temperatuur van 50 à 60° G. gedurende 
een paar uren — is schijnbaar zeer eenvoudig; nochtans 
levert het in werkelijkheid wel eenige moeilijkheden op : 
de verwarming dient gelijkmatig te wezen, de temperatuur 
mag niet te hoog klimmen, niet te laag dalen, anders loopt 
men gevaar hetzij de kiemkracht der zaden geheel of gedeel 
telijk te dooden, hetzij de kevers niet te doen sterven. 
Zonder bijzonder ingerichte toestellen is het voorzeker niet 
gemakkelijk gedurende een paar uren binnen de boven 
aangeduide temperatuurgrenzen te blijven. 
Het tweede middel is de aanwending van zwavelkoolstof. 
Men brengt de te behandelen erwten in een vat, dat zoo 
mogelijk hermetisch kan gesloten worden, giet er een zekere 
hoeveelheid zwavelkoolstof in en sluit het spoedig. De 
zwavelkoolstof vervluchtigt zeer snel en de kevers worden 
door de teweeegebrachte dampen verstikt. Deze bewerking 
is dus zeer eenvoudig, alleen dient men zorg te dragen de 
zwavelstof buiten het bereik van vuur te houden, uit vrees 
voor ontplofling. 
Wanneer men nu een aantal werken over phy- 
topathologie raadpleegt, dan vindt men slechts zelden 
voldoende aanduidingen betreffende de aan te wenden hoe- 
veelheid. De duidelijkste zijn nog die van [RANK in zijne 
verhandeling: Der Brbsenkúfer, seine wirthschaftliche Bedeu- 
