Mes 
noch de oogst noeh de groei der boomen iets te beteekenen 
heeft, ligt voor de hand. 
Te Aalsmeer zag ik deze ziekte voor ‘t eerst een jaar 
of tien geleden. Naar ik aldaar vernam, vertoonde zich de 
kwaal daar telken jare weer; en om haar te bestrijden, 
zaagden de kweekers de kroon af. Zoo kregen de boomen 
natuurlijk eene nieuwe kroon, en twee of drie jaar lang had 
men dan weer goede oogsten; maar weldra nam de ziekte 
weer zoodanig toe dat men het afzagen van de kroon 
moest herhalen. Men zag dan ook te Aalsmeer vele oude 
boomen, die om de 4 of 5 jaar van de kroon beroofd moesten 
worden. Ongeveer 50 jaar geleden, toen de kwaal nog niet 
voorkwam, moest men te Aalsmeer flinke ladders gebruiken 
om de vruchten van de halfstammen te plukken; thans kan 
men deze, op den grond staande, bereiken. 
Oorzaak van de boven beschreven ziekte is gebleken te 
zijn eene zwam, die tot het geslacht Monilia behoort. Hoe 
de sporen van deze zwam overwinteren, zal straks nader 
worden aangegeven; voorloopig wil ik slechts meedeelen 
dat deze sporen in ’t voorjaar aanwezig zijn overal waar 
morellenboomen, die 't vorige jaar de ziekte vertoonden, in 
de buurt staan. De wind brengt die sporen op de takken, 
twijgen en bladeren; maar het schijnt dat deze niet of niet 
dan bij uitzondering worden besmet door de kiemdraden, 
welke zich daar, bij aanwezigheid van vocht, uit de sporen 
ontwikkelen. Maar komen zulke sporen door den wind op 
de stempels der bloemen, of worden zij daar door insekten 
heengebracht, d:n kan besmetting plaatsgrijpen. Door het 
vocht, dat de stempel afscheidt, worden de sporen vastge- 
kleefd; en ook levert dit vocht eene geschikte middenstof 
voor deze sporen om te ontkiemen. De zich daaruit ontwik 
kelende zwam groeit snel door den stijl heen in ‘t vrucht- 
beginsel, en zoo wordt al spoedig de bloem gedood. Maar 
