dB 
en 6, p). De op de zwam-kussentjes gevormde conidiën 
kunnen, als zij door den wind of door insekten op de stein- 
pels van tot dusver gezonde bloemen worden overgebracht, 
daar kiemen en aldus ook deze besmetten. 
Later, in ‘t begin van den zomer, vindt men dergelijke 
conidiënvormende zwamkussentjesookop de bladeren. Maar 
weldra begint de Moniliazwam den eersten aanleg van skle- 
rotiën te vormen. Aan de bloem- en bladstelen en aan de 
oppervlakte der aangetaste twijgen hoopen zich vlak onder 
de gestorven opperhuid myceeldraden op, die zich ineen win- 
den en een steeds grooter wordend lichaam vormen, dat de 
opperhuid van het plantendeel naar buiten doet uitpuilen, 
tot dat deze ten slotte tengevolge van de aldus op haar uitge- 
oefende drukking uiteenscheurt, waardoor de zwammassa, 
die zich weldra tot een uitwendig zwart, inwendig wit 
sklerotium vervormt, naar buiten treedt. 
In dezen toestand overwintert de zwam, om in het vol- 
gende jaar uit haren rusttoestand weer te ontwaken. _Nau- 
welijks bezint het voorjaar in ’tland te komen of desklerotiën 
beginnen ook werkzaamheid te vertoonen. Er groeien 
zwamdraden uit op, die weldra conidiën gaan afzonderen; 
en alras is ieder sklerotium met een Monilia-conidiënhoopje 
bedekt. Deze conidiën zijn het, die de stempels der bloe- 
sems in ‘t voorjaar besmetten. 
De besmetting kan evenwel ook nog van eene andere 
bron uitgaan. Vaak worden ook de morellen zelve, de 
vruchten, ’t zij in jongen, ’t zij in volgroeiden en zelfs in 
reeds rijpenden toestand, door de zwam besmet. Dergelijke 
morellen schrompelen inéén en worden steenhard. _Wel- 
dra vormen er zich sklerotiumachtige lichamen op als 
die, welke op de bloem- en bladstelen en twijgen ontstaan, 
maar wat grooter. De verschrompelde, door zwamdraden 
doorwoekerde, gemummificeerde morellen nu blijven den 
