— 187 — 
geheelen winter over aan den boom zitten; en in ’t vol- 
gende voorjaar ontstaan er conidiën hoopjes op, waarvan 
mede de besmetting der stempels van de bloemen kan 
uitgaan. 
Uit het meegedeelde volgt van zelf, hoe de rationeele 
bestrijding van de Moxniliaziekte der morellen moet ge- 
schieden. Vooreerst verwijdere men dadelijk in ’t voor- 
jaar de gestorven twijgen en vernieledeze met al de daaraan 
zittende bloemresten en bladeren door het vuur. Aldus 
vernieligt men de daaraan bevestigde conidiën voortbren- 
gende zwamhoopjes, alsmede de sklerotiën. Het is goed, 
later in den zomer te zien, of er nog dood hout is blijven 
zitten, ’t welk ook moet worden afgesneden en verbrand. 
Op den grond liggende doode bladeren en bloemresten 
moeten in ’t voorjaar en den zomer zoo goed mogelijk wor- 
den bijeengezocht en verbrand Bij den pluk oogste men 
niet slechts de gezonde morellen, maar ook de verschrom- 
pelde, gemummificeerde exemplaren, die men apart in een’ 
zak verzamelt en later verbrandt. In den winter kijke men 
nog eens nauwkeurig na, of er zich nog verschrompelde 
vruchten aan den boom bevinden; ook deze vernietige men 
door verbranding. Door trouw al de voorgeschreven maat- 
regelen te nemen. gelukt het, de plaag zeer te beperken, — 
al blijft de mogelijkheid altijd bestaan, dat men zijne boomen 
weer besmet krijgt van die van een’ nalatigen buurman uit. 
Daar echter, hoe nauwkeurig men ook de gegeven voor- 
schriften opvolgt, er toch nog altijd doode deelen kunnen 
blijven zitten, waarop zich zwamkussentjes bevinden, zoo is 
eene bespruiting met Bonollie Bordelaise eenigen tijd vóór 
het opengaan der bloemknoppen aan te bevelen. 
Hoe het komt dat de morellen zooveel meer dan andere 
kersen van de Moliniaziekte te lijden hebben, is nog niet 
verklaard. Voorheen meende men dat de meikers 
