— 142 — 
zwam gemakkelijk kan binnendringen. Al wordt ook in 
regenachtige zomers de uitgespoten Bouillie Bordelaise 
spoedig weer van de boomen gewasschen, men late toch de 
bespuitingen ên met ‘toog op Fusicladium, ên met ‘toog 
op de Moniliaziekte niet na, vooral niet op de pereboo- 
men. Zoodra het weer een poosje droog is, zoodat de 
bladeren en vruchten droog zijn geworden, dan spuite 
men ; eene korteperiode van zonneschijn is voldoende om de 
Bordeauxsche pap op de plantendeelen te doen opdrogen ; en 
is dat eenmaal geschied, dan wordt zij niet dan langzaam 
weer afgewasschen. 
Enkele malen nam ik in ons land het afsterven van twijg- 
spitsen met de daaraan bevestigde bladeren en bloesems door 
de werking van Monilia, ook bij pereboomen waar. Waar- 
schijnlijk gaat hier ook de besmetting uit van den stempel. 
Bij wee en mispel komt het Moniliarot óók voor. _ Ik 
acht het evenwel onnoodig, daarover hier verder uit te wei- 
den. Alleen wil ik doen opmerken dat in Frankrijk en 
Zuid Duitschland de kwee veel te lijden heeft van eene andere 
soort van Monilia, nl. M. Linhartiana, waarvan men ook 
de bekervrucht uit de sklerotiën heeft kunnen opkweeken, 
die door Prillieux en Delacroix Stromatinia Linhartiana 
genoemd is. Ik zelf trof deze ziekten in Rijn-Hessen aan; 
hier te lande nooit. 
Over de Moniliaziekte van de hazelnoot werd reeds 
“Leen en andere meegedeeld (blz 128) ; over die van aal- 
bessen en kruisbessen wil ik niet bijzonder uitweiden, wijl 
zij in ons land weinig voorkomt, en de twijgen der struiken 
niet schijnt aan te tasten. — 
Wij spraken tot dusver van « Moniliaziekten » zonder 
