— 149 — 
intreden; dan ontwikkelt hij zich verder en doorloopt de 
bekende ontwikkelingsvormen. 
Dit standpunt neemt Eriksson met zijne Mycoplasma- 
theorie in ten opzichte van de graanroest. Het optreden van 
roestziekte in graan, dat opgegroeid is uit zorgvuldig onder- 
zocht en roestvrij bevonden zaad, ‘t welk daarbij geteeld 
is op plaatsen, waar infectie van buiten af absoluut onmo- 
gelijk was, verklaart Eriksson zóó : dat de roestzwammen, 
reeds in eenen plasmatischen embryonaaltoestand in de 
zaadkorrelaanwezig zijnen hierin van uit de moederplant zijn 
overgegaan, zoodat de korrel de ziektekiem van de moeder- 
plant zou hebben geërfd. In zijne nieuwste verhandeling, 
die dit jaar werd uitgegeven, geeft hij afbeeldingen van der- 
gelijke embryonaaltoestanden (Mycoplasma, en hij is de 
overtuiging toegedaan, dat deze bij gunstige weers- en kul- 
tuursomstandigheden in het duidelijk zichtbare mycelium 
overgaan, om later in Uredovorm voor den dag te komen. 
De afgebeelde vormen zijn van zulke plaatsen uit de omee- 
ving der Uredohoopjes afkomstig, in welke een werkelijk 
mycelium niet meer te herkennen was. 
Klebahn, die de proeven van Eriksson herhaald heeft, 
vond eveneens de bedoelde Mycoplasmalichaampjes, maar 
houdt ze voor haustoriën (zuigorganen), dus voor bepaalde 
organen der roetszwammen, en zij zouden derhalve als een 
gewone vorm van ziekteoverbrengsters beschouwd mogen 
worden. 
Het is nog niet mogelijk om, waar nog zoo weinig 
vast staat, een bepaald standpunt ten opzichte van deze vraag 
in te nemen. De mogelijkheid van eene dergelijke overbren- 
ging van parasitaire kiemen van de eene generatie op de 
andere, is niet te ontkennen, en dat het zoo was, zou nog niet 
eens zoo heel vreemd zijn. Want we moeten ons de immers 
geregeld voorkomende overerving van konstitutioneele 
11 
