— 154 — 
mingen, widden tusschen weefsels, die met zwammassa'’s 
overtrokken zijn, welke hen doen sterven. 
De beste praeparaten verkreeg ik bij kerseboomen. 
Op eenen kerseboom werd nog eene andere proef gedaan 
met betrekking tot de gomziekte. Het nieuwste onderzoek 
van Aderhold (« Veber Clasterosporium carpophitum [Lev.] 
Aderh , und Beziehungen desselben zum Gummiflusse des 
Steinobstes » in : « Arbeiten a./d. Biolog. Abt. am Kaiserl. 
Gesundheidsamte, » Band II, Heft 5. 1902) constateert 
door talrijke entingsproeven het feit, dat door eene zwam, 
die in kunstmatige tot op het cambium reikende wonden in 
reinkulturen geënt is, een overgang van de weefsels in gom- 
substantie (gummificatie) kan worden verkregen. Deze 
zwam (cesterosporiwm carpophilum Lév.) is volgens Ader- 
hold identiek met de Coryneum Beyerinckii, die door Beye- 
rinck als oorzaak van de gomziekte der steenvruchtboomen 
wordt beschouwd. 
Het zou nu, ondanks deze waarnemingen en proeven, 
zeer onjuist zijn, het sommen als eene parasitaire ziekte te 
beschouwen; want men vindt zeer dikwijls plekken, waar 
gomvorming optreedt, zonder dat de zwam te vinden is; en 
ook zwamhoopjes, vooral op bladeren, zonder gomming. 
Ook Aderhold noemt het gedrag der zwam nog zeer raad- 
selachtig, en is geneigd aan te nemen, dat door haar een 
ferment wordt afgescheiden, 'twelk zich in het cambium ver- 
breidt en eene abnormale werking dezer laag in ’t leven 
roept. Wat de gomziekte betreft, kan men de zwam hoog- 
stens als gene der vele oorzaken beschouwen, die het ver- 
mogen bezitten, het normale overgroeien (« overwallen ») 
eener wonde te verhinderen. Hoe verschillend deze oor- 
zaken kunnen zijn, toont de volgende proef aan. Ik koos 
twee naast elkander staande twijgen, die even oud waren 
aan eenen gezonden kersebooom uit, en maakte bij beiden de 
