— 157 — 
« Jahresbericht des Sonderausschusses für Pflanzenschutz » 
het volgende: « Soorten, die in eene streek inheemsch 
geworden zijn, bleven brandvrij, terwijl eene nieuw inge- 
voerde soort (Bordeaux Tarwe) van steenbrand te lijden 
had. Op verschillende plaatsen werd opgemerkt, dat op 
akkers met eenen kiezelachtigen ondergrond meer steen- 
brand te vinden was, dan op plaatsen, waar zich een 
vruchtbare grond in de diepte uitstrekte. Wat den gerst- 
brand betreft, vermelden eenige landbouwers uit den Elsasz, 
dat de 4-rijige gerst meer te lijden had dan de twee-rijige. — 
Aangaande de Roestziekten van het graan kennen we eene 
waarneming van Eriksson, die aantoont hoe bij een zelfden 
rijkdom aan roestzwammen de sterkte van infectie verandert, 
al naar de plaatsen, waar de roestzwam hare rustperiode 
heeft gehad, óf in schuren óf op het veld. Het is gebleken, 
dat de roestsporen beter kiemen, naarmate ze meer aan 
winterkoude en vocht zijn blootgesteld geweest. — De 
nieuwste onderzoekingen leiden verder tot slotsom dat ééne 
enkele graanroestsoort zich in verschillende biologische vor 
men heeft gesplitst, welke slechts enkele zeer bepaalde 
graansoorten kunnen infecteeren. 
Met betrekking tot kultuursomstandigheden, die telken 
jare op vorm en stoffelijke samenstelling der voedsterplant 
inwerken, zoo heeft men in de praktijk waargenomen, dat 
rijke stikstofbemesting, vooral met Chilisalpeter, de vatbaar- 
heid der planten voor roest vermeerdert, terwijl deze door 
superphosphaat vermindert; op andere plaatsen is bij vroeg 
zaaien meer roestschade waargenomen dan bij eene late 
zaaiing.- Vochte, laag gelegen gronden vertoonen meer 
roestziekte dan hoogere. 
Interessant zijn de vóór korten tijd gepubliceerde waar- 
nemingen van Cimbal, die honderden oude en nieuwe 
soorten kweekt, om goede rassen te verkrijgen en daardoor 
