— 158 — 
een vergelijkingsmateriaal van eenen meer dan gewonen 
omvang tot zijne beschikking heeft. Deze kweeker ver- 
deelt de tarwesoorten in 2 groepen n. 1. in ééne groep, 
die in een zeeklimaat thuis behoort en eene groep voor 
‘t steppenklimaat. De laatstgenoemde soorten, waartoe de 
zandtarwe en Chicagotarwe behooren, hebben klein blad, 
en zijn bijna onbeschadigd den winter doorgekomen; terwijl 
de tarwesoorten van ‘t zeeklimaat met grootere, breede 
bladeren, zooals de Probsteier en Zeeuwsche tarwe, door de 
winterkoude zwaar beschadigd waren. Bewijst nu deze 
ondervinding ook al niets voor de vatbaarheid der lang- 
zamerhand door de kultuur ontstane rassen tegenover de 
roestzwammen, zoo is ze toch hiervoor een bewijs dat de 
weersomstandigheden, even als de parasieten, in de werking, 
die ze op de voedsterplanten uitoefenen, afhankelijk zijn van 
de individueele geaardheid der plant. 
Maar ook in ’t bijzonder met betrekking tot de roest heeft 
deze kweeker interessante dingen aan ’t licht gebracht. Hij 
kweekte een aantal Amerikaansche soorten naast de in- 
heemschen, en zag hoedeeersten door roest werden aangetast 
in zoo sterke mate, als hij het bij de inheemsche soorten nog 
niet had waargenomen. Wat de oorzaak is van ’t geringe 
weerstandsvermogen dezer soorten, weten we nog niet; doch 
de verhandelingen van de [T° Internationale Roestconferentie 
te Adelaide geven ons dienaangaande eene vingerwij- 
zing. Men kwam tot de conclusie, dat de dikke cuticula 
der bladeren het ’t meest in ’t oogvallende anatomische 
kenmerk is, van de in sterke mate weerstandbiedende 
variëteiten. Bij kweekproeven met tarwe uit verschillende 
streken in het proefstation te Campinas, verkreeg men, 
volgens mededeelingen van d'Utra (« Microparasitas do 
trigo » in « Bol. Inst. Agr. S. Paulo » 1899) het resultaat dat 
drie soorten eene sterke roestziekte kregen (volgens Noack 
