— 159 — 
door Puccinia triticina Er). Slechts eene enkele soort, die 
tusschen de andere soorten stond, bleef bijna geheel roestvrij 
n.l. «de Fransche baardlooze tarwe »; deze heeft zeer 
stevige, met eenedikke waslaagoverdekte halmenen bladeren, 
en rijpt het langzaamst. 
Bij de sparrennaaldroest (Chrisomyxva Albietis) geeft 
Hartig eene verklaring van de dikwijls waargenomen 
schommelingen in de intensiteit de ziekte binnen eenige op 
elkaar volgende jaren. Hij wees er op, dat de besmettings- 
vatbaarbeid der sparren afhankelijk is van den graad van 
ontwikkeling, dien de knoppen bezitten juist in den tijd als 
de sporidiën der zwam zich verspreiden. Men ziet n. 1. in 
ieder sparrenbestand boomen, die reeds hunne jonge 
scheuten ontwikkeld hebben, naast zulke, bij welke eerst 
midden Mei de knoppen beginnen te zwellen. Wanneer nu 
de zwam reeds begin Mei hare sporen verbreidt, zullen 
slechts die exemplaren van sparren aangetast worden, welke 
door plaatselijke omstandigheden of wel door dat ze de 
individueele eigenschap hebben, minder warinte voor hunne 
ontwikkeling te behoeven, reeds jong lot gekregen hebben, 
terwijl laat ontwikkelende boomen immuun blijven. 
Bij de draairoest van de grove den (Caeoma pinitor- 
guum) bevond Hartig, dat in natte jaren, wanneer het 
weefsel waterrijk is, de nieuwe denneloten door de zwam 
meest gedood worden; terwijl in droge jaren het mycelium 
in het binnenste van het lot slechts zwak tot ontwikkeling 
komt en de loten dus meestal geheel gezond blijven. 
Interessant zijn de waarnemingen van P. Hennings over 
de Cronartiumroest der Ribes soorten. Hij vond in den 
nieuwen botanischen Tuin te Dahlem bij Berlijn in het laatst 
van Juni Cronartium ribicicola Dietr. slechts op enkele 
stammetjes der zwarte aalbes, in Augustus daarentegen 
epidemisch op de meest verschillende Ribessoorten. On- 
