— 165 — 
Martii aangetast schenen. Zoo vermeldt b. v. de « Jahres- 
bericht des Sonderausschusses für Pflanzenschutz » een 
geval, waarbij gele lupinen van meeldauw te lijden hadden, 
terwijl de daarnaast staande blauwen vrij van zwammen 
bleven. In een ander geval leed een veld met klaver, uit 
Amerikaansch zaad geteeld, meer dan dat wat van inheemsch 
zaad afkomstig was. Bij inkarnaatklaver werd de witte 
variëteit in het bijzonder aangetast. 
_In het zelfde bericht vinden we over den meeldauw van 
den wijnstok (Oidium Tiücheri Berk; Uncinula necator 
Burr) de mededeeling dat de beschadiging, door deze zwam 
veroorzaakt op beschaduwde plaatsen, grooter is, dan op de 
aan de zon blootgestelde, en dat bemeste stukken meer van 
ziekte te lijden hadden dan onbemeste. Wat de soorten 
aangaat, hieromtrent merkte men in den Rheingau op, dat de 
« Portugieser » sterker werd aangetast dan de « Riesling ». 
Interessante mededeelingen biedt ons het in ‘t vorige jaar 
verschenen werk van Salmon over den meeldauw der aard- 
beiën (Sphaerolheca Humutli Burr) en over den meeldauw 
der kruisbessen (Sphaerothecamors-uvae Berk-et Curt). Bij 
het uitbreken der eerstgenoemde ziekte bemerkte de 
schrijver dikwijls, dat de vruchten der variëteiten Laxton en 
en British Queen spoedig door de zwam werden aangetast, 
terwijl Noble en Royal Sovereien verschoond bleven. De 
praktische tuinlui verzekerden, dat de meeldauw na 
plotselinge temperatuurswisseling optreedt. Daarom deed 
Salmon proeven met ’t uitzaaien der conidiën van de zwam, 
en bevond, dat deze bij gewone temperatuur slechts eene 
geringe kieming en ontwikkeling toonde, terwijl de eonidiën, 
die 12 uren langer aan eene temperatuur van 0° waren 
blootgesteld geweest, eene veel erootere kiemkracht bleeken 
te hebben. Met de conidiën van den meeldauw ging het 
dus precies als met de Uredosporen van de graanroest, 
12 
