— 169 — 
twijgen in den zomer onder gomuitstorting langzamerhand te 
gronde gingen en de Monilia zich op deze twijgen sterk 
gevestigd had, werd de zoogenaamde Monilia-ziekte gecon- 
struëerd, die nu gelukkig overwonnen is. 
Een geheel hiermee overeenkomend geval was voor 2 jaren 
in de Rijnprovincie waar te nemen, waar men ook gemeend 
heeft. het in groote hoeveelheid afsterven der kersen aau het 
parasiteeren van bacteriën en van eene als Cytispora gedetermi- 
neerde zwam te moeten toeschrijven, waarom men bestrijdings- 
middelen tegen deze parasieten aanbeval. Natuurlijk bleek deze 
toepassing doelloos te zijn, daar najaarsvorsten oorzaak van de 
beschadiging waren: eerst op de plaatsen, die door vorst 
beschadigd waren, kon Cytispora indringen en zich uitbreiden. 
Deze zwamvorm en de nauwverwante Valsacceën en dergelijke 
zwammen kan men tot parasieten rekenen, daar ze werkelijk in 
staat zijn de plantendeelen te dooden. Dit kunnen zij evenwel 
niet, als ze zich in gezonde weefsels vestigen, die in ’t bezit zijn 
van hunne gewone, onbeschadigde was-, cuticula- of kurklaag. 
Zulke zwammen moeten dus als wondparasieten worden 
beschouwd, welke niet alleen op plaatsen, die door vorst geleden 
hebben, zich kunnen vestigen, maar ook op allerlei willekeu- 
rige verwondingen, zooals uit infectieproeven gebleken is. Ook 
in de vrije natuur zijn zulke infectie's zeker niet altijd gebonden 
aan vorstwonden, maar zij kunnen ook uitgaan van hagelgaten, 
insektenbeschadiging enz., wanneer slechts de weersgesteld- 
heid de verschijning der zwam begunstigt. Maar zoover mijne 
ervaringen reiken, zijn vorstwonden in de meeste gevallen de 
oorzaak. Dit meen ik ook voor de vestiging der Neclria's op 
houtachtige plantendeelen te mogen beweren 
Wanneer eenmaal eene infectie met goed gevolg heeft 
plaatsgehad, dan kunnen groote gedeelten van het planten- 
lichaam aan de verwoesting worden prijsgegeven, wanneer de 
zwam voortdurend in voor haar gunstige omstandigheden 
