— 172 — 
droger te maken schalen, met chloorcalcium en andere water- 
aantrekkende middelen neerzetten. 
Zelf gedane proeven toonden mij het nuttelooze van 
dergelijke maatregelen aan. Ten eerste kan men groote 
ruimten miet sporenvrii krijgen ; ten tweede ziet men dicht bij 
zulke ehloorcalciumschalen de schimmel zich sterk uitbreiden; 
en eindelijk overtuigt men zich gemakkelijk, dat des chimmels 
in groote massa’s voorhanden kunnen zijn, zonder dat de 
vruchten ziek worden. Niet slechts appels en peren, maar 
ook pruimen, kersen en druiven werden dagen lang met de 
schimmels in vochtige lucht in aanraking gelaten, zonder dat 
besmetting volgde. De ziekte trad eerst in, wanneer òf ten 
gevolge van groote rijpheid openingen in het weefsel om den 
steel gevormd werden, òf door overmatig watergehalte scheu- 
ren in de opperhuid ontstonden. Als de beste wijze van bewa- 
ring der vruchten mag worden aangeraden, dat men ze door zand 
of droge turf omgeeft, zoodat de sporen niet door deze lagen, 
die als een filter werken, kunnen heendringen ; en verder moet 
men de vruchten voorzichtig oogsten, opdat de wasbedekking, 
die het indringen der sporen belet, niet beschadigd worde. 
Iets anders is het bij sappige vruchten, die snel van zelf week 
worden en geen sterke wasbedekking bezitten, b. v. bij aard- 
beziën. Deze worden in menig jaar zóó door Botrytis aan- 
getast, dat een aantal vruchten reeds aan de plant door de 
schimmel aan elkaar kleven en wegrotten. Hier heeft het 
ferment, dat zoowel door de zwam, als door de sporen wordt 
afgescheiden, een gemakkelijk arbeidsveld. En toch is zelfs bij 
voor eene infectie zóó gunstige omstandigheden een onderscheid 
in het optreden der ziekte, al naar de verschillende soort, en 
bij dezelfde soort al naar de standplaats, waargenomen. 
Evendls bij het door de zelfde zwam veroorzaakte zuurrot 
(« Sauerfáule ») der druiven, hebben we hier ook weer te doen 
deels ret éene normale, deels met eene abnormale voorbe- 
