uitbreiden, en daarom trachten we bij onze infeetieproeven 
meestal met groote vochtigheid te werken. Voor menige 
zwam werkt naast de vochtigheid eene bepaalde temperatuurs- 
verlaging gunstig, daar zij bij geringere warmte beter gedijt 
dan bij grootere warmte. In andere gevallen behoort, buiten 
de vochtigheid, eene verhooging der temperatuur boven het 
gemiddelde, tot de factoren, die de epidemische verbreiding van 
den parasiet begunstigen. 
Ook zijn er parasitaire ziektegroepen, die in tegenstelling 
met de vorige, aan hooge warmte en droogte gebonden zijn, 
enz. Maar al deze omstandigheden, die in ’t voordeel der 
zwam zijn, zijn nadeelig voor de assimilatie der plant en 
scheppen zwaktetoestanden, welke wij echter tot dusver nog 
niet kunnen opheffen, daar onze kennis daarvoor nog niet ver 
genoeg gevorderd is. 
Daarom is het vóór alles noodig voor de pathologie, 
proefondervindelijk de veranderingen van het plantenlichaam 
te onderzoeken, welke door de verschillende weers- en kul- 
tuursomstandigheden te voorschijn worden geroepen. Hoe 
zeer en hoe voortdurend het organisme den invloed van de 
afwisselende groeifactoren ondervindt, leeren we uit de 
ziekelijke veranderingen, die vorst, waterovervloed en andere 
buitengewone factoren kunnen veroorzaken. 
Nadat we proefondervindelijk de inwerking van de vorst 
bij eenige kultuurplanten bestudeerd hebben, komen we tot 
de overtuiging, dat beschadigingen door koude veel meer voor- 
komen, dan men tot nu toe dacht. En in de door mij onder 
den naam van « intumescencies » samengevatte opzwellingen 
herkennen we de gevolgen van te groote hoeveelheid water bij 
eenen Oonvoldoenden staat van assimilatie. Dat juist een 
overmatige waterrijkdom van het weefsel bevordelijk voor 
het tot stand komen van zekere infecties is, wordt ook door 
Aderhold beaamd, 
