— 8D 
Een zeer belangrijke vooruitgang in de kennis der albicatic, 
waarvan de overerfelijkheid door praktische veredelingsproe- 
van Zindemulth reeds sedert langen tijd is bewezen, verkrijgen 
we door de nieuwere onderzoekingen van Woods (« The 
Destruction of Chlorophyll bij Oxydizing Enzymes = in: 
« Zentralblatt fur Bakteriologie » IIl, 899 S. 745), die de 
witbonte bladeren van eschdoorn, kastanje, klimop, Buxus, 
soorten van Abntilon, Hibiseus en ook van Tabak onderzoeht. 
Hij vond in de witte bladdeelen eene sterkere blauwkleuring 
met Guajaktinktuur of Guajak met Waterstofsuperoxyd, dus 
met veel meer enzymen, dan in de groene bladdeelen. _ Uit 
zijne onderzoekingen leidt de auteur af, dat het bladgroen snel 
door oxydeerende enzymen, oxydasen en peroxydasen, verwoest 
wordt. Deze enzymen komen bij vele hoogere planten 
normaal voor; maar onder bepaalde, nog niet vastgestelde 
voorwaarden vermeerdert zich de hoeveelheid of intensiteit der 
werkzaamheid van deze enzymen op abnormale wijze, en deze 
veroorzaken dan bontbladerigheid, welke eene onschadelijk 
of wel een schadelijk (dat wil zeggen een tot een spoedig en 
veel te vroeg afsterven voerend) verschijnsel kan zijn. 
Met betrekking tot den onschadelijken vorm der albikate 
panacheering, waarbij dus de plantendeelen even lang leven als 
de gewone, ik zou willen aannemen dat de door Woods aange- 
toonde enzymen de vorming van het chlorophyl reeds van 
't begin af verhinderen, en niet het aanvankelijk voorhanden 
chlorophyll oplossen; want reeds van de eerste jeugd af bevond 
ik deze witte deelen zonder chlorophyll te zijn. 
Het meest belangwekkende voorbeeld van een schadelijke 
bontkleuring, welke door sommige onderzoeken voor identiek, 
door anderen voor verwant met de echte « albicatio » wordt 
gehouden, is de op 't oogenblik veel besproken wordende en 
praktisch zeer belangrijke « mozaïekziekte » (Fleckenkrank= 
heit, calico, mottled top, etc.) van de tabak. Bij deze ziekte 
