— b — 



haustoria of zuigdraden — uitgezonden, die in de cellen 

 van de opperhuid der voedster- of waardplant dringen. 

 Deze zuigdraden dienen ter aanhechting, maar voorname- 

 lijk tot opname van de voedingstoffen, die voor de verdere 

 ontwikkeling der zwam noodig zijn. Nadat het mycelium 

 gedurende eenigen tijd op die wijzeis blijven voortgroeien, 

 ontstaan er aan dit door horizontale vertakkingen ge- 

 vormde netwerk, vertikale takjes, die aan hun top 

 ketenen van kleine, langwerpige cellen vormen. Deze 

 cellen zijn de ongeslachtelijke sporen of conidiën, en deze 

 kunnen onder gunstige omstandigheden onmiddellijk 

 kiemen. — Doordat zij meestal in grooten getale worden 

 voortgebracht en spoedig afvallen, waarna weer nieuwe 

 in haar plaats treden, leveren de conidiën een zeer te 

 vreezen verspreidingsmiddel voor den meeldauw, te meer 

 omdat zij wegens hare uiterst geringe afmetingen en 

 gering gewicht zeer gemakkelijk door den wind lot op 

 groote afstanden kunnen medegevoerd en uitgezaaid 

 worden. 



Deze eerste voortplantingsvorm (de conidiënketens) 

 der Erysipheeën vertoont zoo vveinig verscheidenheid bij 

 alle tot deze familie behoorende geslachten, dat men er 

 den afzonderlijken geslachtsnaam Oïdium lieeft aan 

 gegeven, in al die gevallen waar de tweede vcrmenigvul- 

 digingsvorni van de zwam onbekend is. Zoo is b. v. de 

 Meeldauw van den wijnstok, die zooveel schade aanricht 

 en onder den naam van Oïdium bekend slaat, niets anders 

 dan de conidiale vorm van een Erysiphe-soort, waarvan 

 de vohnaakte ontwikkelingsvorm tot hiertoe in Europa 

 met met zekerheid is waargenomen. 



In het begin ontstaan uitsluitend conidiënketens, 

 en de conidiën geven bij hare kieminir het aanzijn aan 

 een nieuw mycelium en nieuwe conidiënketens. Eerst 

 later ontstaat de tweede ol geslachtelijke voortplantings- 

 vorm en wel op de volgende wijze : Ter plaatse waar twee 

 myceliumdraden elkaar kruisen, spruit aan elk dier 

 draden een zijdelings, naar boven gericht takje (fig. II), 

 dat na eenigen tijd dooreen tusschenschofvan den hoofd- 

 dra xd wordt afgescheiden. Een van deze twee takjes zwelt 

 weldra op tot een langwerpige, somtijds peervormige cel, 



