— 8 — 



die ieder gewoonlijk 8 sporen bevatten. Het g-etal spore- 

 blazen in de peritlieciën verschilt naar gelang van de 

 geslachten . 



iJ' !, 



Ekysiphkrën of MEELDAL'WZWAMMEN. 



I. o. a. Myceliumtlradcn ; — h. Conidiënketen. 



II. a. Aseogoon ; — h. PoUinodium \ — cc. e. Myceliumdraden. 



III. Asoogoon met de daaruit spruitende takjes ; — p. overblijfsel van het poUinodium. 

 IV'. a. Aseogoon, omringd door het hulsel gevormd uit de sameiigagroeide vertakte 



draadjes. 



V. Rijp perithecium, waaruit een aseus te voorschijn treedt; - a. perithec urn ; — 



b. aseus ; — c. ascosporen ; — d. d. aanhangsels van liet pentheeium. 



VI. 'i. Aanhangsels van het geslacht Podonphaera ; — b- van Microsphciura ; — c. van 

 PhyUacllnin ; — d. van Uncinula. 



Het gewoonlijk zeer groot aantal peritlieciën, die 

 zich ontwikkelen op eene door meeldauw aangetaste plant 

 is oorzaak dat deze de witte kleur en het meelig aanzien 

 verliest, die het gevolg zijn van den coiiidialen vorm van 

 de zwam en de vuilbruine tint, die er voor in de plaats 

 treedt, maakt het gemakkelijk reeds bij een oppervlakkige 

 beschouwing der plant uit temaken, of' de zwam al dan 

 niet zijn volkomen toestand heeft bereikt. Vele oorzaken 

 kunnen die ontwikk(3ling belemmeren en tot de voor- 



