— 10 — 



theca Castagnei, de meeldauw van de kümkornmers 

 {Cucumis sativus), van de hop {Hiumdiis Lupulus) en een 

 aantal andere planten. 



Microsphaera heeft peritheciën met verscheidene 

 sporeblazen, en aanhangsels die vorksgewijze zijn vertakt 

 (fig. VI, d). Microsphaera Grossulariae leeft op de Kruis- 

 of Stekel bes {Ribes Grossida7^ia). 



Podosphaera heeft peritlieciën met sleclits eene 

 sporeblaas en gelijkt overigens op het voorgaande 

 geslaclit. De meeste soorten woelveren op boomen en liees- 

 ters ; bv. Podosphaera tyndactyla op Prunus-^oovien ; 

 P. Oxijacanthae op meidoornsoorten (Crataegus) en 

 P. Schlechtendali op de bladeren van verschillende wilgen. 



Eindelijk Oïdiiim Tuckeri, de meeldauw van den 

 wijnstok. (1) 



Den Haag. Mej. G. E. Destrée. 



DE ECHTE lïlEELDAUW OF HET OÏOIUm VAN DEN 

 WIJNSTOK. 



Onder de Erysipheeën {zie het voorgaande artihtd) is 

 niet eene soort zoo gevaarlijk en zoo schadelijk geworden 

 als de Meeldauw of het Oïdium van den wijnstok : Oïdium 

 Tuckeri Berk, 



Deze ziekte schijnt volstrekt niet nieuw te zijn ; sommige 

 geleerden beweren zelfs, dat de Romeinen haar reeds 

 kenden ; maar het is eerst sedert 1845 dat het Oïdium de 

 aandacht op zich heeft getrokken. — In dat jaar trof een 

 tuinman, Tücker genaamd, deze meeldauwsoort aan in 

 broeikassen te Margate in Engeland, waar zij groote 

 verliezen veroorzaakte. Van dat jaar af heeft de ziekte 

 zich naar elders meteen buitengewone snelheid verspreid 

 en haar kwaadaardig karakter is haar ook bijgebleven : in 

 1847 werd zij gevonden in broeikassen in de onmiddellijke 

 omgeving van Parijs, in 1848 te Versailles eveneens in 

 broeikassen maar ook in de open lucht ; in 1849, werd de 



(1) Zie daarover het volg^md artikel, waarin ooic de middelen 

 besproken worden, die tegen de p]rysipheeën kunnen aangewend worden. 



