— 11 — 



wijnstok in België en in de Noordelijlte departementen 

 van Franlcrijk aangetast. In 1851 waren al de wijnver- 

 bouwende streken : Frankrijk, Zwitserland, Duitschland, 

 Oostenrijk, Spanje en vooral Italië, Syrië, Klein-Azië en 

 Algerië er mede besmet, — Tot dan toe echter had de 

 verspreiding en de verschijning der ziekte op een zeer 

 grillige wijze plaats gehad, maar van 1852 dagteekenen 

 de ernstige en algemeene verliezen. Voor Frankrijk b. v. 

 werden deze in een tijdverloop van 4 a 5 jaar op niet 

 minder dan 200,000,000 frank geschat en een aantal 

 eigenaars van wijngaarden deden zelfs hunne wijnstokken 

 uitrooien en graangewassen in de plaats zaaien. — In 

 België komt het Oïdium ieder jaar met meer of minder 

 hevigheid voor zoowel op de wijnstokken, die onder glas 

 als op die, welke in de open lucht gekweekt worden. 



Gelukkiglijkis men erin geslaagd deze terecht gevreesde 

 ziekte met goed gevolg te bekampen. 



De eerste verschijnselen van den meeldauw, worden 

 zelden vóór, gewoonlijk pas na den bloei van den wijnstok 

 waargenomen : het zijn de jonge bladen, die meestal het 

 eerst de kenschetsende, witte, spinnewebachtige vlekken 

 dragen ; deze nemen spoedig in omvang toe en weldra 

 komen zij ook op de twijgen en de oudere bladeren te 

 voorschijn. In het begin is alleen de bladonderzijde 

 aangetast, doch later ook de bovenzijde. 



Bij een microscopisch onder- 

 zoek ziet men de dunne myce- 

 liumdraden aan de bladopper- 

 vlakte kruipen en bieren daar 

 zuigdraden in de opperhuids- 

 cellen drijven, terwijl ook 

 rechtopstaande draden met 

 conidiënketens uit dit myce- 



Oïdium TucHeH. Mycelium. waaruit ^ÏUm Oprijzeu (Zie liet figUUr). 

 vruchtbare draden met conidiën aan Hin nrknirl wAr^ ^r«.^^^^ u 



den top oprijzen. — uie coniclien 01 sporeu valleu 



spoedig af en worden door den 

 wind op andere bladeren en twijgen en ook op de jonge 

 druiven gebracht ; zij kiemen weldra indien de omstandig. 



