In 1895 heeft de Heer Tiitein Noltlienius weer eeji' pal 

 injecteur van mij ^elt'end, en wel nu bepaaldelijk om aard- 

 rupsen [Agrotis valUgera of eene verwante soort) te be- 

 strijden, die het hem in zijne kweekerijen lastig' maakten. 



Ik zelf heb in 1894 met medewerking van den Heer 

 Dr O. Pitscli, Leeraar in de plantenteelt aan de Rijksland- 

 bouwschool te Wageningen, een klein stukje grond, 

 16 Meters lang en 10 Meters breed, waarop de lupinen 

 door éénjarige engerlingen werden geteisterd, met l)enzine 

 behandeld. Er werden benzine-injecties verriclit op 

 plaatsen, die telkens in dezelfde rechte lijn 1 Meter 

 van elkaar verwijderd waren, terwijl de rechte lijn, 

 waarop de volgende inspuitingen geschiedden, telkens 

 ï/2 Meter van de vorige verwijderd was. Wij gcl)ruikten 

 op de 160 vierkante Meter oppervlakte ongeveer 1 2 liter 

 benzine. De lupinen leden niets. Na enkele dagen vond ik 

 nog slechts zeer enkele levende engerlingen. Dit echter 

 bewees nog niet bepaald dat de overigen dood waren ; 

 immers toen de proeven genomen werden, ^^'as het reeds in 

 't begin van November ; en de mogelijkheid was volstrekt 

 niet uitgesloten, dat de meeste engerUngen toen reeds 

 hunne vreterij hadden gestaakt en dieper in den grond 



^^^---^5Tiss>- 



Fig. 4. De langpootmug Tipula oïeracea ; links mannetje, rechts wijfje; onder made 

 {emelt} en pop. Nat. grootte. 



waren Aveggekropen. ^laar't volgende voorjaar vertoonde 

 zich toch de vreterij in 't geheel niet weer ; het bleek 



