Phylopalhotogisch Laboratorium WILLIË COMMELiN SCHOLTEN Ie Amsterdam 



EN 



Kruidkundig Genootschap DODONAEA te Gent. 



Tijdschrift over Plantenziekten 



ONDER REDACTIE VAN 



D' J. RITZEMA BOS & G. STAES. 



2" Jaargang — 3" Aflevering. 30 Juni 1896. 



Het gesloten blijven der rozenknoppen. 



Een eigenaardig verschijnsel doet zich alle jaren in 

 meerdere of mindere mate, het meest echter bij aanhou- 

 dend nat weer, bij onze rozen voor, niet het minst bij de 

 edele soorten. De knoppen vormen zich geheel op de 

 normale wijze, maar zij gaan niet open. De buitenste 

 kroonbladeren beginnen te vergaan en worden bij witte 

 rozen en theerozen, eerst aan de randen, later geheel en al, 

 vuilbruin, terwijl zij bij de roode rozen zwart worden. 

 Eindelijk laten alle kroonbladeren gezamenlijk, terwijl zij 

 elkaar blijven omsluiten, los, d. i. hun samenhang met de 

 kelkbladeren wordt oj^geheven; m. a. w. de geheele 

 knop gaat loszitten en valt af. Bij zulke gesloten blijvende 

 rozenknoppen kunnen overigens de kroonbladeren en 

 meeldraden normaal zijn, maar zij kunnen ook geheel 

 abnormaal ontwikkeld wezen. Vooral de meeldraden en 

 de tot kroonbladachtige deelen vervormde meeldraden 

 der roos zijn dikwijls kromgebogen, zoodat de helm- 

 knoppen naar beneden gekeerd en in de holte van den 

 kelk ingedrongen zijn. 



Voor het opengaan van eene bloem is eene zekere 

 drukking van de in de plant aanwezige sappen noodig ; 

 is de spanning van de sappen in den bloemstengel nieti 



