- 50 - 



voldoende, dan opent de knop zich niet. En zal deze 

 spanning van de sappen in den bloemstengel voldoend 

 zijn, dan is noodig dat door den wortel eene voldoende 

 hoeveelheid vocht worde opgenomen en door den stam met 

 zijne takken voortgevoerd. 



Dat ook warmte en licht invloed hebben op 't opengaan 

 der bloesems, wil ik overigens daarmee niet ontkennen. 

 Maar het verschijnsel dat de rozenknoppen niet opengaan 

 en zich gedragen zooals boven werd aangegeven, moet 

 stellig hoofdzakelijk worden toegeschreven aan eenen 

 onvoldoenden vochtaanvoer naar deze knoppen. Deze 

 wordt in dit geval echter niet veroorzaakt door een' te 

 drogen bodem. Op een' te drogen bodem toch ziet men de 

 planten verwelken -. alle deelen der plant ontvangen dan 

 ie weinig water. — Is de bodem altijd of bijkans altijd arm 

 aan \vater, was dit dus zoo óók reeds toen de zaden 

 kiemden, w^aaruit zich de plant vormde, dan richt zich 

 deze laatste op dit voortdurende gebrek aan water in ; 

 hare boven aardsche deelen blijven klein, en men krijgt het 

 verschijnsel, dat met den naam « dwergvorm « of 

 « nanisme " wordt aangeduid. Dit komt o. a. bij vele duin- 

 planten en bij planten op schralen, diluvialen zandbodem 

 voor. — Maar bij het ni('t opengaan der rozenknoppen is 

 geen sprake van een' te drogen bodem. De bladeren 

 ontvangen water genoeg ; maar de rozenknoppen, die in 

 het tijdperk van opengaan nu p'otseliyig eenen vrij sterken 

 sapaanvoer noodig hebben, ontvangen te weinig. Dit ligt 

 niet aan den bodem, maar aan de rozenstruiken zelven. De 

 sapaanvoer is dikwijls te gering om alle knoppen behoor- 

 lijk te doen opengaan, wanneer de wilde stam, waarop 

 geënL was, te dun is ; ook wanneer bij dezen, hoewel hij 

 dik genoeg is, schors en bast naar evenredigheid te sterk 

 ontwikkeld zijn, zoodat de deelen, die vooral voor den 

 wateraanvocr zorgdragen (hot jonge hout) aan te sterke 

 drukking zijn blootgesteld, waardoor dus de sapstijging 

 in meerdere of mindere mate belemmerd wordt. Men kan 

 deze drukking verminderen door langs den wilden stam 

 een groot aantal insnijdingen te maken, te beginnen even 

 boven de plek, waar de veredeling plaatsgreep en voort- 

 gaande tot aan den voet van den stam. Ieder van deze 



