— 56 — 



vlindertjes zijn in 't algemeen niet zeer vlieg'lustig ; 

 vooral de wijfjes vliegen weinig ; de mannetjes iets meer, 

 maar alleen bij avond of bij nacht. 



Het wijfje legt, alnaarmate het voorjaar vroeger of 

 later is ingetreden, in Juni of in Juli, hare geelroode eitjes 

 één voor één aan de nog onrijpe appelen en peren. (hg. 4), 

 Op ééne vrucht wordt altijd maar één eitje gelegd ; maar in 

 't geheel legt ieder wijfje er een paar dozijn. Gewoonlijk 

 wordt het ei aan den neus (bij de kelk) der jonge vrucht 

 vastgekleefd ; in andere gevallen aan den steel ; ook wel 

 op plaatsen, Avaar twee vruchten elkaar aanraken, of 

 waar een blad tegen eene jonge vrucht aan ligt : in 

 t algemeen dus daar, waar het eitje eenigszins beschut is 

 tegen sl&gregens, tegen hagel, zonnestralen, enz. (flg. 4, 

 10, X, y, z). Na aclu dagen ongeveer komt uit het eitje een 

 rupsje te voorschijn, dat aanvankelijk een' bijzonder 

 grooten kop heeft ; het vreet zich dadelijk door de hujd 

 van den appel heen, waar het een' korten tijd rust neemt, 

 om vervolgens zijnen weg in 't inwendige der vrucht 

 voort te zetten. 



In deze rustperiode is het nog mogelijk, aan laag- 

 stammige boomen het diertje te vinden en het te dooden. — 

 Het eigenlijke voedsel van rupsje bestaat niet uit het 

 vruchtvleesch, maar uit de eiwitrijke kernen van de 

 zaden. Daarom vreet het diertje zich gewoonlijk zoodanig 

 door het vruchtvleesch lieen, dat het in den kortst 

 mogelijken tijd het klokhuis bereikt. De weg, die daarbij 

 gewoonlijk wordt gevolgd, is dus ongeveer eene rechte lijn; 

 maar daar de rups nog klein is, is het een uiterst nauw 

 gangetje, dat nauwlijks in 't oog valt. Deze weg is in fig. 5 

 aangegeven door het pijltje, dat daar dicht bij den steel 

 geteekend is. Deze kortste weg wordt altijd gevolgd, 

 wanneer de vrucht op het tijdstip, waarop het ei werd 

 gelegd, zoo heel jong niet meer is. Is zij dan echter nog 

 zeer jong, zoodat het nog lang zal duren vóór de pitten 

 zich behoorlijk ontwikkeld hebben, dan graaft het rupsje 

 zich een tijdlang onder de schil voort, en begeeft het zich 

 eerst later naar het klokhuis. Heeft het insekt nu het 

 klokhuis met de daarin aanwezige pitten geheel uitge- 

 vreten en alles door zijne korrelige uitwerpselen duchtig 



