— C9 — 



vinden. Zoo druppelde men in liet boorgat van het rupsje, 

 't welk gomakkelijiv te herkennon is aan het vuil, dat er 

 buiten aankleeft, een weinig alcohol (spiritu^), waardoor 

 echter het insekt volstrekt niet werd gedood, terwijl de 

 vrucht bedorven werd. Op gelijke wijze werd zwavelkool- 

 stof gebruikt, maar met hetzelfde ongunstige resultaat. 

 Ook lijnolie werd op gelijke wijze aangewend, waardoor 

 wel is waar de rups niet erg lastig werd gevallen, maar 

 toch ook de vrucht niet werd gedood. Somwijlen gelukt 

 het, bepaalde aangetaste vruchten te redden, wanneer men 

 het boorgat met vochtige aarde dichtstopt, zoodat de rups 

 hare uitwerpselen niet meer uit de vrucht naar buiten kan 

 werken en stikt. 



Maar al de hier aangehaalde middelen zijn altoos zóó 

 omslachtig, dat het te bereiken resultaat niet beantwoordt 

 aan de te maken onkosten. 



« Vele ervaringen leeren ?' aldus gaat Goethe voort, 

 " dat de worm uit de wormstekige appels en peren, nadat 

 zij als rups volwassen is geworden e*n zich aan een' spinsel- 

 draad heeft laten zakken tot op den grond of met de 

 afgevallen vrucht op den grond is neergekomen, ter 

 verpopping weer bij den stam opkrui{)t, om zich in reten 

 of onder schubben van de schors een winterkwartier in te 

 richten. Het rupsje graaft zich met zijne scherpe kaken 

 eene ondiepe, ovale uitholling in de schors, welke uithol- 

 ling het diertje met spinseldraden en met de afgeknaagde 

 schorsdeeltjes bedekt, zoodat het in dit witachtige huisje 

 volkomen verborgen en tegen het gure weer beschut is. 



« De Heer Becker, leeraar aan eene meisjesschool te 

 Jüterbog, de uitvinder van de Brumata-lijm, die tot het 

 vangen van den wintervlinder dient, — heeft de ver- 

 dienste, den met lijm bestreken papierband ook voor 

 het vangen van de rups uit wormstekige appelen en peren 

 te hebben aanbevolen. Becker gaf den raad, den papier- 

 band aan den bovenkant vast te binden en den beneden- 

 rand vrij te laten, opdat de rupsen, die door de klevende 

 stof verhinderd worden, hooger tegen den stam op te 

 kruipen, zich onder de beschutting van den papierband 

 gaan inspinnen en dan gemakkelijk kunnen worden 

 gedood. Men moet, volgens Becker, de papierbanden 



