— 77 — 



maar doet zich noodzakelijkerwijze ook de volgende jaren 

 gevoelen. 



Wat is nu de oorzaak van de « krulziekte ?'? 



Gewoonlijk worden verscheiden oorzaken hier met 

 elkander verward, maar de ziekte, zooals wij ze hooger 

 beschreven hebben en die door de buitengewone dikte en 

 de bleeke kleur der aangetaste bladen en twijgen is geken- 

 schetst, dient toegeschreven te worden aan een zwam : 

 Ejcoascus deformans Fuck. {Taphrina deformans Tul., 

 Ascomyces deformajis Berk.) : — Wanneer men een door- 

 snede maakt van de aangetaste organen, dan vindt men 

 een draadvorniig mycelium, dat van uit de twijgen — 

 en wel bepaaldelijk uit de zeefbundels der twijgen — in de 

 bladribben en bladnerven dringt en zich onder de opper- 

 huid van de onderzijde van het blad verbreidt. Uit dit 

 mycelium nu ontstaan draden, die tusschen de cellen der 

 opperhuid heen doordringen en weldra een samenhan- 

 gende laag van kleine, ronde cellen tusschen de opperhuid 

 en hare cuticula (') vormen. Deze cellen verlengen zich in 

 een richting, die loodrecht op de oppervlakte van het blad 

 staat, waardoor de cuticula wordt opgeheven, tot zij 

 eindelijk barst. — Ieder dezer cylindervormig geworden 

 cellen, deelt zich in twee ongelijke cellen; de binnenste 

 cel van ieder paar is verreweg kleiner en vormt als het 

 ware een steel (steelcel), die de buitenste grootere cel 

 draagt. Deze groote cel ontwikkelt zich tot een sporeblaas 

 (ascus) die 0,035 a 0,040 millim. lang is en 6 a 8 kogelronde 

 sporen bevat. (Zie fig. 3, waar sporeblazen van een andere 

 Exoascus-soort zijn afgebeeld). 



Die deelen van het blad waar de zwam geen sporeblazen 

 vormt, d, w. z. waar het mycelium onvruchtbaar blijft — 

 behouden hun normale gedaante ; op die plaatsen daaren- 

 tegen, waar de asci zich ontwikkelen wordt het blad 

 dikker en vleeziger; het sponsweefsel — d, i. het weefsel 

 dat aan de opperhuid van de onderzijde van het blad 

 grenst — vormt talrijke, nagenoeg kogelronde cellen, die 

 geen bladgroen bevatten ; dit veroorzaakt de bijzondere 



(1) De atticula is een, gewoonlijk zeer dunne laag. die de opperhuid 

 van de onder- en bovenzijde van het blad bedekt en vooral bij de ver- 

 damping der planten een belangrijke rol speelt. 



