— 70 — 



« heksenbezems " doet ontstaan. De laatste onderzoe- 

 kingen schijnen echter bewezen te liobben, dat de 

 genoemde ziekten der kerseboomen dienen toegesclireven 

 tft worden aan afzonderlijke Exoasciis-soorten : Eoconscus 

 Cerasi Fuck. en Exoascus tninor Sad. 



Bestrijding der krulziekte. — Men moet in de eerste 

 plaats trachten de verspreiding der sporen te beletten en 

 de verdere ontwikkeling van het mycelium verhinderen. 

 Daartoe bestaat een zeer eenvoudig middel : alle zieke 

 bladen en zelfs gansch de zieke twijgen moeten zoo vroeg 

 mogelijk van den boom verwijderd en verbrand worden. 

 Zoo iets is bij den perzikboom, die in onze streken uitslui- 

 tend als leiboom wordt gekweekt, zeer wel uitvoerbaar, 

 zonder al te groote moeite of onkosten en verdient des te 

 meer aanbeveling, daar de uitslagen ongetwijfeld gunstig 

 zullen zijn. 



Wij willen dit opstel niet eindigen zonder ook de andere 

 mogelijke oorzaken van '• krulziekte " bij den perzikboom 

 te bespreken, 



Aan de onderzijde der bladen en aan de jonge scheuten 

 worden zeer dikwijls bladluizen aangetroffen, die er nage- 

 noeg het gansche jaar door te vinden zijn, nl. Aphis 

 Persicae Fonsc. In den herfst leggen de wijfjes, op de 

 knoppen der jonge scheuten, kleine hoopjes eieren, 

 waaruit soms reeds gedurende den winter of althans zeer 

 vroeg in het voorjaar ongevleugelde bladluizen te voor- 

 schijn komen, die aan de zwellende knoppen der perzik- 

 boomen zuigen. Deze individuen zijn zeer goed tegen de 

 koude bestand en planten zich reeds tegen einde April of 

 met begin Mei voort; zij zijn ongeveer 2 millim. lang en 

 bleekgroen in jongen, — olijfgroen met bruinen, vetacli- 

 tigen glans in halfvolwassen toestand; terwijl de rug 

 integendeel geelachtig groen is met breede, zwarte dwars- 

 banden, die des te dichter bij elkander staan, naarmate 

 zij meer naar achteren geplaatst zijn. — De gevleugelde 

 dieren worden eerst later in het jaar geboren en zijn 

 glanzend zwart, uitgenomen de buikzijde, die grauwgroen 

 is en vier zwarte vlekken aan het achtereinde draagt. AI 



