— 143 — 



soort, kan vervangen worden tloor te spreken van F. Mori 

 forma conidiis pliiriseptaiis ^ [F. Mori met conidiën, die 

 vele tusschenscliotten bezitten), om in de nomenclatuur 

 van Saccardo te blijven. 



" De zwam is dus niet zeker een Pyrenomyceet, maar 

 zou er de voorlooper van kunnen zijn. Tot nu toe moet 

 men haar brengen onder de Hypliomyceten en tot de 

 onderat'deeling der Tubercularineën. Er zijn auteurs die 

 beweren dat later uit het mycelium van Fusarium Mori 

 eene Sphaerella Mori (Pyrenomyceet) zou kunnen groeien ; 

 maar dat beide bij elkaar behooren, is niet bewezen. » — 



Omtrent de ziekte, door Fusarium Mori teweegge- 

 bracht, vind ik bij Frank (- Krankheiten der Pflanzen « II, 

 bl. 359) 't volgende: - De vlekziekte der moerbeibladeren 

 werd omtrent het jaar 184G voor het eerst bekend in 

 Duitschland, Frankrijk en Italië ; in 't begin trad zij alleen 

 aan zeer jonge, hoogstens tweejarige planten op, later 

 ook aan volwassene, zelfs aan de krachtigste boomen ?'. 



Een bestrijdingsmiddel tegen de kwaal vind ik 

 'nergens vermeld. Natuurlijk is het van belang, dat men 

 zooveel mogelijk de verbreiding der sporen en daarmee de 

 verbreiding der ziekte tracht te voorkomen. Daartoe zou 

 men zooveel doenlijk de zieke bladeren kunnen af pi ukken, 

 zoodra zij de eerste sporen der ziekte vertoonen ; en men 

 zou ze tevens moeten verbranden, om al de op de bladeren 

 aanwezige conidiën te verdelgen. De reeds afgevallen zieke 

 bladeren zou men dan tevens ten spoedigste moeten opza- 

 melen en verbranden. Ik geloof dat, als men dit een paar 

 jaar lang bij alle zieke moerbeiboomen volhield, de ziekte 

 zou verdwenen zijn. 't Is echter de vraag, in hoever het 

 mogelijk is, al de bladeren, naarmate zij ziek worden, af 

 te plukken. 



J. RITZEMA BOS. 



Amsterdam, Sept. 1896. 



