— 148 — 



wordt: aldaar vormt het mycelium een tamelijk dicht 

 weefsel, waaruit korte, rechte draden (vruchtbare hyphen) 

 ontspringen, die aan hun top een eironde, geelg-ek leurde 

 spore dragen. — Deze sporen zijn ééncehig en hebben een 

 oneffen, met wratjes of stekeltjes bezetten wand. Men 

 noemt ze zomersporen (of uredosporen), omdat het 

 de eerste zijn die in den loop van den zomer ontstaan en 

 de lioopjes worden zomersporenhoopjes genoemd. 



Dit wil echter niet zeggen, dat deze soort van sporen 

 uitsluitend in den zomer te vinden is ; in den herfst b.v., 

 op het pas uitgeschoten wintergraangewas komen versche 

 zomersporenhoopjes voor tot op het einde van het jaar. 



De zomersporen worden in zeer grooten getale en 

 binnen zeer korten tijd onder de opperhuid voortgebracht 

 en wanneer deze barst kunnen de sporen door den wind 

 over de velden verspreid worden. — Onder gunstige 

 omstandigheden kunnen deze sporen na een tijdverloop 

 van Aveinige uren (soms reeds na 2 a 3 uur) kiemen. — 

 Liggen zij op een voor haar ongeschikt voorwerp (b. v. op 

 een praepareer- of een dekglas van een microscoop), dan 

 ontstaan gewoonlijk twee kiembuizen, waarvan de eene 

 kort en bijna ledig blijft, terwijl de andere betrekkelijk 

 lang kan worden, en haar top spiraalvormig naar rechts 

 en links draait, als het ware om een geschikten bodem te 

 zoeken. — Komt de spore echter op een blad van een 

 bepaald graangewas of gras terecht, dan grijpt de kieming 

 oj) een ander wijze plaats. Wanneer de te voorschijn 

 tredende kiembuis een huidmondje aanraakt, kruipt de 

 inhoud der spore spoedig in het mondje, zonder dat vooraf 

 een lange kiembuis gevormd wordt. — Komt de kiembuis 

 niet onmiddellijk in aanraking met den wand van een cel 

 van een huidmondje of van de opperhuid, dan ontwikkelt 

 zij zich tot een langoren of korteren draad. Wordt nu 

 daarbij zulk een cel wand aangeraakt, dan verzamelt zich 

 de gansche inhoud van de kiembuis aan den top ; deze 

 zwelt aan tot een vormloozen protoplasmaklomp, die 

 ofwel door het huidmondje, ofwel door de cuticula heen 

 binnen dringt. — Na een tijdverloop, dat naar gelang van 

 de weersgesteldheid kan afwisselen van (> tot 20 dagen 

 of meer, heeft zich in het weefsel der plant een uitgebreid 



