— 150 — 



De wintersporen kiemen niet onmiddellijk na haar 

 ontstaan ; zij bevatten een voorraad voedsel en hebben 

 een dilvken wand, zoodat zij het gure jaargetijde zonder 

 gevaar kunnen doorbrengen ; verschillende proeven 



Fig. 6. — Een kiem' 

 mende winterspore /w). 

 — Uit (Ic bovenste cel 

 heeft zich het promyce- 

 liiim (pr) ontwikkeld, 

 dat aan den top een spo- 

 ridie (sp) draagt. 



Fig. 7. Takje van Berberis 

 met enkele groote roestvlekken 

 (aecidiöiigroepen) p. 



bewijzen zelfs dat sporen, die aan de vrije lucht en de 

 afwisselingen van het weder niet blootgesteld blijven, 

 hare kiemkracht verliezen ; over een mogelijke verklaring 

 van dit feit zullen wij hier niet verder uitweiden. — In de 

 natuur grijpt de kieming der wintersporen in de eerstvol- 

 gende lente plaats : uit ieder der twee cellen van de spore 

 ontstaat een kleurlooze kicmbuis, die zeer tengere twijgjes 

 draagt, met kleine sporen welke men sporidiën noemt. 

 — De sporidiën komen zeer gemakkelijk van haar steeltje 

 los en worden door den wind medegevoerd ; de meeste 

 onder haai' gaan daarbij verloren ; alleen die welke op 



