— 153 — 



de onderzijde de aecidiën voortbrengt. — De aecidiën 

 hebben een eigen wand, die uit talrijke niyceliumdraden 

 bestaat ; uit den bodem van den beker ontspringen vele, 

 dicht bij elkander liggende draden, die aan hun top 

 reeksen sporen, aecidiosporen, vormen. — Deze 

 sporen komen achtereenvolgens vrij en worden door den 

 wind, misschien ook wel door insecten, verspreid. — 

 Komen zij op een orgaan van Berberis terecht, dan zijn 

 deze sporen niet in staat die plant weder te besmetten ; 

 indien zij echter op een bepaald graangewas, of op 

 sommige grassen gebracht worden, en indien de voor- 

 waarden voor 't overige gunstig zijn, kiemen zij en de 

 kiem buis dringt in het weefsel van het blad ; na 6 a 14 

 dagen kunnen zich alsdan de verschijnselen voordoen, 

 die wij hooger beschreven hebben en die tot den naam 

 roest aanleiding hebben gegeven. 



Hier hebben wij dus een zwam, die om liaren volle- 

 digen levensloop te volbrengen, op twee verschillende 

 planten moet woekeren : op Berberis en op een gras of 

 een graangewas. 



Het is echter volstrekt niet zeker, dat zulks in de 

 natuur regelmatig het geval is ; er zijn een aantal feiten, 

 die schijnen aan te duiden dat sommige der hooger 

 beschreven ontwikkelingsvormen kunnen ontbreken of 

 overgesprongen Avorden, al heeft men zulks tot hiertoe 

 niet rechtstreeks kunnen bewijzen. — Ook de onderzoe- 

 kingen van Eriksson en Henning hebben daaromtrent 

 geen licht verspreid, maar zij hebben andere uitslagen 

 opgeleverd, die van hoog belang zijn. — De beide onder- 

 zoekers hadden opgemerkt, dat de graangewassen en 

 grassoorten, die door het zwartroest kunnen aangetast 

 worden, niet allen even sterk aan de ziekte leden, niette- 

 genstaande zij naast elkander groeiden : proefnemingen, 

 waarover wij hier niet in bijzonderheden zullen treden, 

 hebben weldra bewezen dat het zwartroest : Puccinia 

 graminfs in een aantal vormen of verscheidenheden voor- 

 komt, die ieder slechts bepaalde graangewassen en 

 grassen aantasten en voor de andere onschadelijk zijn. 

 Aldus kunnen b.v. de zomersporen van een van de varië- 

 teiten van Puccinia graminis, de graan- en grassoorten die 



