— IGl — 



Bijkomende Oorzaken. 



Na de roestzwammen, die de eigenlijke oorzaak van 

 het roest der graangewassen zijn, dient ook rekenscliap 

 gehouden te worden met een aantal factoren, die een 

 zeer grooten invloed op de uitbreiding der ziekte 

 hebben, al naar gelang zij den groei der genoemde zwam- 

 men bevorderen of tegenhouden ; dit zijn de bijkomende 

 of medewerkende oorzaken, die men in twee groepen kan 

 brengen : de uitwendige en de inwendige bijkomende 

 oorzaken. 



A. Uit-wendige bijkomende oorzaken. 



1. De ligging van den akker en de waterafvoer. 



De verschillende mededeelingen, die in de weten- 

 schappelijke literatuur te vinden zijn over den invloed 

 van hooge of lage, aan den wind blootgestelde of tegen 

 den wind beschutte ligging der graanvelden, van hunne 

 voldoende of niet voldoende afwatering en van de nabij- 

 heid van water (meren, stroomen, enz.) op de uitbreiding- 

 van het roest, zijn met elkander in tegenspraak ; uit de 

 talrijke antwoorden, die de Zweedsche landbouwers op 

 een vragenlijst van Eriksson en Henning ingezonden 

 hebben, kan evemin iets bepaald afgeleid worden ; noch- 

 tans meenen de beide onderzoekers de volgende onder- 

 stelling te mogen uitspreken (wij vertalen hier letterlijk): 



1° dat het zwart roest : Fiiccinia graminis (de roest- 

 soort, die bij ons in Zweden aan de haver de grootste 

 schade toebrengt) begunstigd wordt in zijne ontwikkeling 

 door vochtige, beschaduwde en afgesloten 

 ligging met slechte afwatering; 



2° dat echter met betrekking tot het geelroest 

 {Puccinia glumarmn ; de voornaamste tarweroestsoort 

 voor Zweden) de ligging en de afwatering minder 

 belangrijk zijn. 



2 De natuurkundige eigenschappen van den 



grond. 



Ook over deze mogelijke bijkomende oorzaak van 

 het roest worden een aantal mededeelingen aangehaald. 



