— 163 — 



Eriksson en Henning doen echter opmerken, dat het 

 nuttig ware de vraag eens ernstig te onderzoeken en 

 vestigen de aandacht der proefnemers op de volgende 

 punten : a. de proefnemingen mogen niet gedaan worden 

 rn gronden, die reeds voorop een bepaalde voedingsstof 

 (b.v. stikstof) in overvloed bevatten, daar de uitslagen 

 alsdan niet bruikbaar zijn ; — b. men dient nauw^ 

 keurig te weten met welke roestsoort men te doen heeft, 

 en voor iedere roestsoort dienen proeven genomen te 

 worden, zoowel met weinig als met zeer weerstands- 

 krachtige soorten van graangewassen ; — c. de proefne- 

 mingen dienen gedurende verscheidene achtereenvolgende 

 jaren voortgezet te worden, opdat zij zoowel in roestjaren 

 als in niet-roestjaren zouden gedaan zijn. 



4. De voorafgaande Vrucht. 



Ook in den aard van het gewas, dat juist vóór het 

 graangewas op den akker werd gekweekt, heeft men een 

 bijkomende oorzaak van het roest gezocht. De medege- 

 deelde inlichtingen zijn echter zoo uiteenloopend, dat er 

 wel geen besluit kan uitgetrokken worden. Men moet 

 aannemen dat de voorafgaande vrucht geen bepaalden 

 invloed op den roestigheidsgraad van den volgenden 

 oogst heeft. 



5. De Zaaitijd. 



De vraag of het vroeg of laat zaaien een invloed heeft 

 op den ontwikkelingsgang van het roest, is volstrekt niet 

 nieuw. Uitgaande van het feit, dat iedere oorzaak, die het 

 rijp worden van de graangewassen vervroegt, tevens het 

 gevaar voor schade door het roest vermindert, kon liet 

 wel niet anders of men moest een heilmiddel zoeken in het 

 vroeg zaaien, waardoor men hoopte een vroegen oogst te 

 bekomen. — Men heeft echter leeren inzien, dat, wanneer 

 men een partij graan een maand vroeger zaait dan een 

 andere, er daarom geen verschil van een maand tusschen 

 het rijp worden van de beide partijen ontstaat ; soms is 

 dit verschil zelfs zeer gering, maar meestal beloopt het 

 toch eenige dagen en dit is in vele gevallen voldoende om 

 het gevaarlijkste tijdperk zonder hinder voorbij te komen. 



Ziehier overigens hoe Eriksson en Henning deze 

 vraag beantwoorden : 



