27 



teiten niet vermeld, waarmee proeven werden ingesteld; zelfs 

 blijkt niet eens duidelijk, of de proefnemer appel- of pere- 

 boomen of beiden behandelde. Ten derde werden de behandelde 

 boomen niet vergeleken met niet behandelde boomen van 

 dezelfde variëteit en denzelfden gezondheidstoestand, die onder 

 dezelfde omstandigheden (wat bodem, bemesting en verdere 

 behandeling betreft) verkeerden als de boomen, welke wèl met 

 carbolineum werden bestreken; van controle was dus geen sprake. 



Maar de met carbolineum behandelde boomen begonnen toch 

 blijkbaar krachtig te groeien; want zij vertoonden groeibarsten! 

 Ja zeker, zij groeiden na de behandeling met carbolineum, dit 

 blijkt duidelijk uit Betten's mededeeling; maar groeiden zij 

 sterker dan zij zouden hebben gedaan, wanneer zij niet aldus 

 waren behandeld? Ook wanneer men ze had kunnen verge- 

 lijken met niet behandelde boomen, dan nog zou het feit, dat 

 deze geene groeibarsten vertoonden, niet hebben bewezen dat 

 het carbolineum inderdaad den groei had bevorderd. Wat toch 

 is de zaak? 



Het is een bewezen feit, dat het carbolineum, wanneer het 

 op stammen en takken wordt gesmeerd, die niet met eene zeer 

 dikke laag doode schors bedekt zijn, wel degelijk tot in de 

 levende bast indringt en daar de weefsels doodt. Wat in de 

 brochure van Betten staat (bl. 3, 6), nl. dat het alleen in 

 het afgestorven of blootgelegde hout, niet in de saphoudende 

 bast indringt, is beslist onjuist, zooals ook mij zelven herhaal- 

 delijk bij onderzoek is gebleken. Verschillende bestanddeelen 

 van het carbolineum, met name de lichte teeroliën, dringen 

 wel degelijk in het levende weefsel van de bast binnen, en 

 dooden in 't gunstigste geval alleen de buitenste lagen daarvan. 

 Blijven nu de binnenste bastlagen in leven, dan groeien die 

 evenals het daar binnen gelegen hout: de geheele stam wordt 

 dikker, en doet de buitenste door 't carbolineum gedoode 

 bastlagen barsten. Het ontstaan van groeibarsten bij met carbo- 

 lineum bestreken stammen bewijst dus volstrekt niet dat de 

 aldus behandelde boomen krachtiger groeien dan de niet met 

 carbolineum bestreken boomen, die geene dergelijke barsten 

 vertoonen. Het komt mij voor, dat men op onjuiste gronden 

 tot de conclusie gekomen is, dat bestrijking met carbolineum 

 den diktegroei der boomen zou bevorderen. Overigens wil ik 

 niet de mogelijkheid bestrijden dat zulks het geval kan zijn; 

 ik beweer alleen dat proeven als die, welke in de brochure 

 van Betten worden beschreven, het tiewijs daarvoor niet leveren. 



hl deze brochure wordt trouwens niet alleen beweerd, dat 



