33 



en soms in onregelmatige klompen en bollen verdeeld. Vergeleek 

 men deze eieren met die van dezelfde soort, afkomstig van 

 boomen, welke niet met carbolineum vaaren behandeld, dan 

 was er een duidelijk verschil te constateeren. Bij de laatsten 

 was de inhoud kleurloos, korrelig, als gewoon protoplasma; 

 soms was hij niet verdeeld, in andere gevallen in twee, vier, 

 acht of een grooter aantal, altijd onderling gelijke bolletjes ge- 

 splitst: het eerste begin van de ontwikkeling van het jonge dier, 

 als de zoogenoemde „dooierklieving" heeft plaats gehad." 



Bestrijking van de stammen of takken met onverdund carbo- 

 lineum, dat rijk was aan lichte teeroliën, bleek mij ook zeer 

 goed te zijn, on bloedluiskoloniën uit te roeien. Toch meene 

 men niet, dat nu elke met bloedluizen bezette plek, wanneer 

 die maar eenmaal flink met zoodanig carbolineum behandeld is, 

 nu voorgoed van die insekten bevrijd is. Nog dit voorjaar 

 behandelde ik op eene hofstede aan den Amstelveenschen weg 

 nabij Amsterdam een' onder bloedluis gebukt gaanden appelboom; 

 de bloedluizen waren eerst oogenschijnlijk geheel verdwenen, 

 maar dezen zomer kwamen zij op de vroeger aangetaste plekken 

 hier en daar terug, en zouden zich daar weer lustig vermeer- 

 derd hebben, wanneer niet de landbouwer weer dadelijk naar 

 den pot met carbolineum had gegrepen. Misschien waren op 

 de behandelde plekken toch nog enkele levende bloedluizen 

 achtergebleven; misschien ook hadden zich deze insekten van 

 andere besmet gebleven plekken van denzelfden boom of wel 

 van een' naburigen boom, naar de vroeger door bloedluis 

 bewoonde plekken begeven, en hadden zich daar weer geves- 

 tigd. Immers de plekken van een' tak, waar een tijdlang bloed- 

 luizen hebben gezeten, vertoonen opzwellingen en daar tusschen 

 indeukingen, en zijn daardoor, evenals kankerplekken, uiterst 

 geschikt voor nieuwe bloedluizen, om zich daar weg te schuilen 

 en er zich ongestoord te vermeerderen. Het smeren van carbo- 

 lineum op stammen en takken beschut deze niet voor de 

 vestiging van bloedluis (evenmin voor die van andere insekten), 

 zooals wel eens wordt verkondigd; als middel om bloedluis 

 te dooden werkt vooral het zeer dun vloeibare carbolineum, 

 dat zoo gemakkelijk diep in de spleten indringt, uitstekend. 



Dat dit carbolineum, op den stam gesmeerd, ook vele andere 

 insekten, die gedurende den winter in de reten der schors 

 verscholen kunnen zijn (rupsen uit wormstekige appelen, rupsen 

 van den donsvlinder, appelbloesemkevers, Rhynchites-soorten, 

 enz.) kan dooden, wil ik gaarne aannemen ; maar liever beveel 

 ik vangbanden aan om ze weg te vangen en te vernietigen, 



