44 



later met zand gemengd, aldus over den grond gestrooid, en 

 vervolgens ondergespit. Wanneer het carbolineum in den zomer 

 werd aangewend, onmiddellijk nadat de tulpen waren opge- 

 nomen, dan kon men op den aldus behandelden grond reeds 

 in 't najaar, op den gewonen tijd, weer bollen planten. Door 

 deze handelwijze werd de ziekte op de besmette terreinen heel 

 wat minder; maar volkomen verdween zij niet. Blijkbaar kon 

 het carbolineum op de aangegeven wijze niet zoo regelmatig 

 door den grond worden verbreid, dat het daar overal de zwam, 

 die de „kwade plekken" veroorzaakt, kon dooden. — Betere 

 resultaten werden op de volgende wijze verkregen. \n 't voor- 

 jaar werden alle bollen, die niet waren opgekomen of die wèl 

 waren opgekomen, maar door de ziekte waren aangetast, uit 

 den grond genomen. Vervolgens werd ieder aldus ontstaan gat 

 gevuld met zand, vermengd met Vr, gedeelte carbolineum. Het 

 doel van deze handelwijze was het volgende: met de zieke 

 tulpebol zou de zwam met hare sklerotiën uit den grond 

 worden genomen, en wat er nog in den grond van den parasiet 

 mocht zijn achtergebleven, zou door het carbolineum worden 

 gedood. De resultaten, door deze handelwijze verkregen, waren 

 gunstig, hoewel tot dusver nog niet geheel afdoende. In den 

 herfst 1907 zijn zij met verscheiden soorten van carbolineum 

 voortgezet, met émulgeerbare zoowel als met niet émulgeerbare 

 carbolineums; de resultaten moeten in 't voorjaar 1908 blijken. 



Hetzelfde middel werd gebruikt tegen het zwart snot der hy- 

 acinthen, waarbij dan echter de hyacinthen niet met de hand, 

 maar — met de omgevende aarde — met behulp van den 

 „snotkoker" worden verwijderd. Bij zwart snot bleek het middel 

 uitstekende resultaten te geven. De snotkoker verwijderde de 

 zieke bol met het daarin aanwezige mycelium en met de skle- 

 rotiën ; maar van de zieke bo! uit verbreiden zich, zooals be- 

 kend is, zwamdraden door den grond heen naar aangrenzende 

 t(jt dusver gezonde bollen. Deze myceeldraden nu, voor zoover 

 ze na het „uitkokeren" in den grond achterblijven, worden door 

 het carbolineum gedood. — 



De resultaten, welke ik bij de bestrijding van „kwade plek- 

 ken" in tulpenvelden en bij die van het „zwart snot" der 

 hyacinthen had verkregen, waren aanleiding, dat ik ook eens 

 beproefde, of ik met carbolineum den bodem kon ontsmetten, 

 waar die aaltjes (stengelaaltjes --= Tylenc/iiis devastatrix, en 

 bieten- of haveraaltjes = Heterodera Schachtii) bevatte. Op 

 een terrein onder Slochteren (Gron.) werden met carbolineum 

 Avenarius proeven genomen ter bestrijding van het haveraaltje, — 



