49 



en wel in een tijdperk, waarin eene streek door eene bepaalde 

 soort van insekten wordt geteisterd. 



„De methode, aldus omschreven, kan praktisch en vrij snel 

 tot het doel leiden. Zij verdient dat de aandacht er op gevestigd 

 worde van allen, die belang stellen in de bescherming der 

 vogels en de vernietiging van de schadelijke insekten." 



Men ziet : de Heer Séverin houdt niet meer zijne stelling 

 vol, dat de insektenetende vogels tamelijk wel van nul en 

 geenerlei beteekenis zijn in den strijd, dien wij tegen schadelijke 

 insekten te voeren hebben; hij zegt dat de beteekenis der 

 insektenetende vogels in dezen strijd ons nog niet bekend is, 

 en spoort aan tot nader onderzoek. 



Al meen ik, dat wij wèl iets weten omtrent de rol, die de 

 bedoelde vogels spelen in den strijd tegen schadelijk gedierte, 

 zoo ben ik toch de eerste om te erkennen, dat nog veel moet 

 geschieden vóór wij omtrent deze belangrijke quaestie vol- 

 doend op de hoogte zijn. Maar wat betreft de middelen 

 om daartoe te geraken, ben ik het alweer niet geheel met den 

 Heer Séverin eens. 



Waarnemingen in de vrije natuur zijn in dezen zeer zeker 

 noodig; maar daarnevens moeten opzettelijke voedingsproeven 

 worden genomen, zooals Rörig die voor een aantal, insekten- 

 etende vogels reeds heeft ingesteld. Waarom deze naast waar- 

 nemingen in de vrije natuur noodig zijn, en waarom men 

 zonder deze nooit tot nauwkeurige resultaten komt, heb ik 

 — aan de hand van RöRiG's onderzoekingen — in mijn vorig 

 artikel voldoend aangetoond (zie „Tijdschrift over Planten- 

 ziekten," XII, bl. 131, 132), en ik behoef daarop dus hier niet 

 terug te komen. 



Het onderzoek van den maaginhoud der vogels is zeer zeker 

 van groot belang; maar dit moet niet uitsluitend en zelfs niet 

 in de eerste plaats geschieden in tijden, waarin eene zekere 

 streek door een bepaald insekt wordt geteisterd. Immers ik 

 meen voldoende te hebben aangetoond, dat slechts bij uitzon- 

 dering door vogels, en dan nog alleen maar zulke, die in groote 

 legers rondzwerven, zooals de spreeuwen, aan eene reeds 

 bestaande insektenplaag de kop kan worden ingedrukt. (Zie 

 „Tijdschrift over Plantenziekten", XII, bl. 112, 117). Gewoonlijk 

 staan de vogels geheel machteloos tegenover eene insektenplaag 

 van eenige beteekenis, wanneer deze eenmaal is uitgebroken; 

 de belangrijke rol, die de insektenetende vogels ten opzichte 

 van onze kultures spelen, bestaat juist daarin, dat zij insekten- 

 plagen helpen voorkomen. (Zie „Tijdschrift over Plantenziekten," 



