56 



die banden stuk pikken om ze daaronder weg te halen. Zouden 

 zij ze dan niet weghalen, wanneer ze, veel gemakkelijker voor 

 de vogelsnavels toegankelijk, onder de schorsschubben ver- 

 scholen zitten ? 



Aan het einde van zijne derde lijst gekomen, geeft de Heer 

 SÉVERiN nog eens weer op, dat er onder de 101, door hem 

 in die lijst opgesomde soorten van schadelijke ongewervelde die- 

 ren zijn: 19 zeer schadelijken, 33 matig schadelijken, 49 weinig 

 schadelijken. De 19 schadelijken zijn : 



lo. Zeven keversoorten, nl. twee soorten van kniptorren, 

 welker schadelijke larven (ritnaalden) door hare onderaardsche 

 leefwijze beschermd worden; de groote en de kleine dennen- 

 snuitor, over dag verborgen levende; de dennenscheerder, die 

 gedurende zijn gansche bestaan verborgen leeft ; de zwarte 

 aaskever, die bijkans gedurende zijn geheele leven verscholen 

 is en ook nog op andere manier beschermd is ; zoodat van al 

 die zeven zeer schadelijke keversoorten alleen de meikever 

 overschiet, welke gedurende zijn' volwassen toestand meer of min 

 aan den aanval van vogels is blootgesteld, en occasioneel ook wel 

 gedurende zijn' larvenstaat, nl. wanneer de insekten dan bij 't 

 ploegen boven den grond worden gebracht. 



„De meikever," aldus gaat de Heer Séverin voort, „is een 

 type van een volwassen insekt, hetwelk gretig door de vogels 

 moest worden verslonden, want hij is dik en zijn uitwendig 

 skelet is niet hard genoeg om weerstand aan de verbrijzeling 

 te bieden. Toch is dit niet zoo, want men vindt resten van 

 dit insekt niet dan bij uitzondering in den maaginhoud." 



2o. Tot de 19 zeer schadelijke dieren behooren vervolgens, 

 naar de opgave van Séverin, 9 vlindersoorten: vooreerst de aard- 

 rupsen, het larixmotje, de roode houtrups, de dennenlotrups 

 en de dennenknoprups, — welke allen ongeveer onbereikbaar 

 zijn voor de vogels, zoo in den staat van rups als in dien van 

 vlinder. — Dan blijven er over: de nonvlinder, de ringelrups, 

 de plakker, de bastaardsatijnvlinder ; — van welke soorten 

 de volwassen vlinder bij avond of bij nacht vliegt, maar die 

 door de vogels kunnen worden bemachtigd, wanneer zij over 

 dag op boomtakken, enz. zitten. Tevens zijn de rupsen dezer 

 4 vlindersoorten van af hare geboorte tot aan de verpopping, 

 blootgesteld aan den aanval van vogels; maar daar deze rupsen 

 zeer behaard zijn, kunnen zij slechts door enkele vogelsoorten 

 worden gegeten, zooals door koekoek, spreeuw, verschil- 

 lende meezen. 



