60 



KORTE MEDEDEELINGEN. 



1. Een waardeloos onderzoek. 



Het is bekend, dat er ongeveer zooveel zwammen en bac- 

 teriën als oorzaak van den „wortelbrand" van de kiemplanten 

 der suikerbiet in de phytopathologische annalen zijn beschre- 

 ven, als er onderzoekers zijn geweest, die zich met de studie van 

 deze ziekte hebben beziggehowden. Dit wijst er op, dat geen 

 dezer microben inderdaad de pathogene eigenschappen be- 

 zit, die er aan werden toegeschreven, en het pleit voor de 

 meening van Sorauer, die de ziekte voor een gevolg van 

 schadelijke invloeden van anorganischen aard, en het op- 

 treden der verschillende organismen voor een bijkomstig ver- 

 schijnsel houdt. 



Terwijl nu onze kennis van de genoemde ziekte in dit sta- 

 dium verkeert, komt plotseling de Heer J. Brzezinsky, leeraar 

 in de phytopathologie aan de universiteit van Krakau, in „Ex- 

 trait du bullet. de l'acad. des sciences de Cracovie" van Maart 

 1906, met een geheel nieuw organisme voor den dag, dat niet 

 alleen van den wortelbrand, maar tevens van het hart- of 

 droogrot van de suikerbiet de oorzaak zou zijn, en dat door 

 zijne verzwakkende werking op verschillende deelen van de 

 plant bovendien bij het uitbreken van nog andere ziekten eene 

 rol zou spelen. 



Dit organisme was nog niet bekend, en er moest zelfs een 

 nieuwe familie in de groep der Slijmzwammen worden aange- 

 nomen, (jm het met al zijne opeenvolgende ontwikkelingstoe- 

 standen, zoösporen, myxamoeben, plasmodiën, cysten en sporan- 

 giën, eene plaats te kunnen aanwijzen in het plantensysteem, 

 in de buurt van Plasmodiophora Brassicae, de slijmzwam, die 

 de knolvoeten van kool en verwante gewassen veroorzaakt. 

 Myxomonas Betae Brzez., zooals deze nieuwe zwam genoemd 

 zou mfjeten worden, kan zich, volgens haren ontdekker, ook in- 

 wendig in het zaad bevinden, zoodat met het zaad de ziekte kan 

 worden overgebracht, zonder dat dit door oppervlakkige ont- 

 smetting met chemische middelen kan worden voorkomen. De 

 cys/É?/2, een vorm, in welken de zwam in de afstervende weef- 

 sels tegen uitdroging bestand is, kunnen zonder nadeel de in- 



